|
|
 |
| Üye Günlüğü - Defteri Üye günlüğünüze bu başlık altından ulaşabilirsiniz. |
| Kilitli |
|
| | Seçenekler | Stil |
06 Temmuz 2025, 21:02
| #31 |
  |   İçimde gökyüzüne açılan bir pencere var. Hepimizin koşarak sarılmak istediği bedenler, köşeyi döndüğünde görmek istediği yüzler, birlikte bulunmak istediği manzaralar var...  |
| |
|
06 Temmuz 2025, 21:06
| #32 |
| |  Kalbinizde yeşil bir ağaç bulundurun belki şarkı söyleyen bir kuş gelip konar... |
| |
|
07 Temmuz 2025, 23:23
| #33 |
| |  Gözlerine bakarken güneşli bir toprak kokusu vuruyor başıma, bir buğday tarlasında, ekinlerin içinde kayboluyorum... |
| |
|
08 Temmuz 2025, 11:50
| #34 |
| |  Sen mesulsün kalbinin doğruluğundan ama başkalarının şüphelerinden asla. Şüphe edenler, nefslerinin gölgeleriyle muharebe ederler. Sen ise, şems-i hakikatin altında sakinsin. ''Kendi kalbinden emin olan, başkasının şüphesinden rahatsız olmaz...'' |
| |
|
09 Temmuz 2025, 23:13
| #35 |
| |  Papatyalar koparıldıktan sonra kokarlar. Garip şey; bir ölüm, bu kadar güzel kokabilir mi..? Papatya gibi insanlar da vardı. Kaprissiz, dikensiz, narin, yapraklarında aşkı saklayan, kar gibi dokunan, sır kokulu insanlar. Keşke, papatya insanlardan kurulu bir dünya olsaydı. Sevgiye her şeyin feda edildiği, sevginin feda edilmediği bir dünya... Papatya kokusuna sığdır hayallerini... |
| |
|
09 Temmuz 2025, 23:32
| #36 |
| |  Ağlamak anlatamadıklarımızın zekatıdır demiş Zarifoğlu. İnsan anlatamadıklarıyla insandır... Kimsenin konuşmadığı bir dil gibiyim, kimsenin inanmadığı bir deli, yazarının bile okumadığı bir kitap, hiç çalmayan bir şarkı, hiç vatandaşı olmayan bir ülke, hiç sorulmayan bir soru gibiyim. Kalabalıklar içinde varım ama yok gibiyim... Ah şu gözlerin, ömrümün göğü olsun... |
| |
|
10 Temmuz 2025, 11:50
| #37 |
| |  Yaşadıkların ne kadar kötü olursa olsun, sana kim ne kadar acımasızca davranırsa davransın; bu dünya da iyi insanların, mutlulukların ve güzelliklerin de olduğunu unutma... Sakın umutsuz olma.. Allah kalp kıranları yarattı da tamir edecek insanları yaratmadı sanma... Sen O'na sığın.... Yaşadığın tüm kötülükleri bir araya toplayıp sana çok güzel bir hediye sunabilecek güç yanlızca O'nda... Belkide bu kötüye dair son sınavın ve sen, son sınavına gelmişken sakın sınıfta kalma... Haketmediğin şeyler mi yaşadın..? Öyleyse, sıra hak ettiklerini yaşamakta... Yeterince mutsuz mu oldun? Hazır ol, öyleyse sıra mutlu olmakta... Sen yeter ki kendini mutluluğa hazırla, tevekkül et, sabret ve yeniden basla... |
| |
|
12 Temmuz 2025, 10:37
| #38 |
| |  [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...] Bu şarkı bana kendimi hatırlatıyor nedense. Sanki daha iki gün önce çocuktum birden hayatın doygunluğu çöktü omzuma duruldum. Aslında ben yine aynı benim, zıpır, orada burada coşan eğlenen. Ama ahh içimdeki kocaman kadın var ya, oysa ki daha dün çocuktu daha dün. Sanki birden kocaman olgun bir kadın oldum sırtımdaki yaşanmışlıklarla. Oysa ben hiç büyümeyeceğim sanıyordum. Nasıl nereden geldi bu ağırlık üzerime? Şimdi çekildi kenara bu koskoca kadın, hayatı sadece izlemekte. Daha dün çocuktumda şimdi yaşadığım olgunluk bana neden ağır gelmiyor? Neden bu kadar dingin hissediyorum? Şimdi berrak suda koyu sarı bir yaprağım sanki. Yine kocaman gözlerle küçük bir kız çocuğu gibi bakıyorum belki milyon defa gördüğüm bir çiçeğe. Ama içim o kadar büyüdü ki, insanların ben yere oturup kocaman bir köpeği kucaklayarak severken ki şaşkın bakışlarına aldırmıyorum. Bu koskocaman kadın ve küçük kızı içimde barındırmak bana artık hayat elimde dedirtti. Çünkü artık ne istersem oyum ben. Sürekli gülümseyen yaramaz ama masum bir kız çocuğu ve artık hayatına tamamen hakim olgun bir kadın. Ben buyum en sonunda buyum... Ve hayat artık avuçlarımın içinde... |
| |
|
12 Temmuz 2025, 20:33
| #39 |
| |  Şuraya da çocuk ruhumu yansıtan çizimimi bırakayım, bana çocukluğumu verin büyüklük sizde kalsın, sevgiyle el ele özgürlüğe.... Kaliteli ayakkabı giyerek, kaliteli elbise alarak, kaliteli mekanlara giderek kaliteli olamazsınız. Kalite dıştan değil, içten gelir. Duruşundan, bakışından, sözlerinden, tavrından, davranışlarından, halinden bir ışık gibi yansır. Seni parlatır, aydınlatır, başkalarına sevdirir. Kısacası kalite; insanın giydiği elbise, taktığı saat, bindiği araba ve bunların toplamı olan sahte değerlerde değil; oturaklı karakterinde, düzgün kişiliğinde, içten gelen samimiyetinde ve en önemlisi de ruhundadır... |
| |
|
14 Temmuz 2025, 11:45
| #40 |
| |  Sevginin; ne bir bedene ihtiyacı vardır, ne de bir nedene. Sevginin; bi yüreğe ihtiyacı vardır, bir de kıymet bilene...! |
| |
| Kilitli |
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| |
Normal
