[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]
Bu şarkı bana kendimi hatırlatıyor nedense. Sanki daha iki gün önce çocuktum birden hayatın doygunluğu çöktü omzuma duruldum. Aslında ben yine aynı benim, zıpır, orada burada coşan eğlenen. Ama ahh içimdeki kocaman kadın var ya, oysa ki daha dün çocuktu daha dün. Sanki birden kocaman olgun bir kadın oldum sırtımdaki yaşanmışlıklarla. Oysa ben hiç büyümeyeceğim sanıyordum. Nasıl nereden geldi bu ağırlık üzerime? Şimdi çekildi kenara bu koskoca kadın, hayatı sadece izlemekte. Daha dün çocuktumda şimdi yaşadığım olgunluk bana neden ağır gelmiyor? Neden bu kadar dingin hissediyorum? Şimdi berrak suda koyu sarı bir yaprağım sanki. Yine kocaman gözlerle küçük bir kız çocuğu gibi bakıyorum belki milyon defa gördüğüm bir çiçeğe. Ama içim o kadar büyüdü ki, insanların ben yere oturup kocaman bir köpeği kucaklayarak severken ki şaşkın bakışlarına aldırmıyorum. Bu koskocaman kadın ve küçük kızı içimde barındırmak bana artık hayat elimde dedirtti. Çünkü artık ne istersem oyum ben. Sürekli gülümseyen yaramaz ama masum bir kız çocuğu ve artık hayatına tamamen hakim olgun bir kadın. Ben buyum en sonunda buyum... Ve hayat artık avuçlarımın içinde...
