Papatyalar koparıldıktan sonra kokarlar. Garip şey; bir ölüm, bu kadar güzel kokabilir mi..? Papatya gibi insanlar da vardı. Kaprissiz, dikensiz, narin, yapraklarında aşkı saklayan, kar gibi dokunan, sır kokulu insanlar. Keşke, papatya insanlardan kurulu bir dünya olsaydı. Sevgiye her şeyin feda edildiği, sevginin feda edilmediği bir dünya...
Papatya kokusuna sığdır hayallerini...