|
|
 |
| | Makale Ayarları | Stil |
10 Nisan 2026, 00:27
| #1 |
 Mührü Bozulmamış Yalnızlık “Senden bir tane daha var mı?” dediler. Sanki ben değil, sararmış bir fotoğraf, eski bir mektuptum. Gülümsedim. İçimde kanayan yeri saklayarak: “Var,” dedim, “az kaldık…” Bilmediler. Kalmak, tamamlanmak değildi hiç. Yalnız kaldım; boğazıma kadar yükselen o sessizlikte. Yarım kaldım; en güzel yerinde susan, dili damağına yapışmış bir cümle gibi. Eksik kaldım; adı konmamış, kabuğu hiç kalkmayan bir yara gibi. Hikâyem tam kalbine gelmişken, yırtıldı ortasından. Hevesim boğazımda eski bir düğüm; ne yutuluyor, ne çözülüyor... İnandığım ne varsa, bir bir söküldü içimden; köküyle, toprağıyla, canıyla. Ama gitmedim. Bazıları gider, bazıları kalır. Ben acıdan kaçanlardan değilim, onu bir ömür taşıyanlardanım. Bir mum gibi erirken bu bitmeyen düğünde; ışığımı yine de kendime saklamadım. Ve biz... Yarım kalmayı göze alıp, sadık kalabilen o son insanlarız. 👍 4
________________ — “Bazen en büyük kayıp, yaşanmamış ihtimallerdir.” | |
| |
| Şu Anda Bu Makale Görüntüleyen Aktif Kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| |
Ağaç şeklinde