![]() |
Mührü Bozulmamış Yalnızlık “Senden bir tane daha var mı?” dediler. Sanki ben değil, sararmış bir fotoğraf, eski bir mektuptum. Gülümsedim. İçimde kanayan yeri saklayarak: “Var,” dedim, “az kaldık…” Bilmediler. Kalmak, tamamlanmak değildi hiç. Yalnız kaldım; boğazıma kadar yükselen o sessizlikte. Yarım kaldım; en güzel yerinde susan, dili damağına yapışmış bir cümle gibi. Eksik kaldım; adı konmamış, kabuğu hiç kalkmayan bir yara gibi. Hikâyem tam kalbine gelmişken, yırtıldı ortasından. Hevesim boğazımda eski bir düğüm; ne yutuluyor, ne çözülüyor... İnandığım ne varsa, bir bir söküldü içimden; köküyle, toprağıyla, canıyla. Ama gitmedim. Bazıları gider, bazıları kalır. Ben acıdan kaçanlardan değilim, onu bir ömür taşıyanlardanım. Bir mum gibi erirken bu bitmeyen düğünde; ışığımı yine de kendime saklamadım. Ve biz... Yarım kalmayı göze alıp, sadık kalabilen o son insanlarız. |
Emeğine sağlık Üstad |
Emeğine sağlk |
Kalemine sağlık. |
Alıntı:
|
Kaleminize sağlık :yildiz: |
Alıntı:
|
Alıntı:
|
Alıntı:
|
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 12:44. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.11
Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.
Copyright ©2019 - 2026 | IRCRehberi.Net