İçeriği Görebilmeniz için Üye olmalı / Giriş Yapmalısınız..!

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Nefret ediyorum tetiklenmekten. Bazı kitaplar insanın öyle bir can damarına dokunuyor ki… İçimdeki kırgınlığı öfkeyle bulayıp etrafımdaki insanları kızartmak istiyorum.
Julian, mahvettin beni. Aklıma hep anneme olan öfkemi getirdin. Bir yetişkinin kendi ihtiyaçları uğruna çocukları kullanmasından nefret ediyordum. Sonra bir de bunu “senin iyiliğin için” diye kılıfa sokmaları var. Çocuğun iyiliği kendi ihtiyaçlarının kılıfına sokmanın en parlak bahanesi.
Ne istediniz ki bizden? Ne istediniz ki çocuk hallerimizden? Sevilme ihtiyacımızla ne güzel oynadınız. Bunu yaparsan severimlerle. Sadece var olduğumuzun görülmesine duyduğumuz ihtiyacı bile nasıl da kendi kötü niyetlerinizle bulandırdınız. Büyüyünce bana bakacak diyerek merhametimizi kavanozlarınıza ne güzel biriktirdiniz.

Ama en çok da sana kızamıyorum, Julian. Çünkü sen çocuktun. Bir yetişkin senin iyiliğin için dediğinde, gerçekten senin iyiliğini düşündüğüne inanacak kadar çocuktun. Sana zarar veren insanın aynı zamanda seni koruması gereken insan olması ne büyük bir çaresizlik… Çocuğun güvenmekten başka çaresi yokken, o güvenin kendisine karşı kullanılması ne korkunç.
O kadar kırbaçtan sonra “iyiliğim için yapıyor” dedin ya, hüngür hüngür ağlamaya başladım, Julian. Bana katlanmak zor. O yüzden zorlandığı için sandığa kapattı beni dediğin anda içimden yıkılsın bu dünya demek geldi.

Kurguda olsan bile lanet ettim dünyaya.

Oysa sen sadece var olmak, sevilmek istemiştin.

Yetişkin insanlardan bazen iğreniyorum, Julian. Senin sağlık sigortası paranı yerken, senin küçücük kıyafetlerin içinde hapsolmanı izlemek ölüm gibiydi. Bir kez daha yetişkin dünyasından nefret ettim.

Ve özür dilerim.
Saflığınla bu kadar oynadığımız için. Merhametini parçaladığımız için özür dilerim.
Bir çocuğun yalnızca sevilmek istediğini bile bile, sevgiyi ona bir bedel gibi ödettiğimiz için özür dilerim.
Sana güvenmeyi öğretenlerin, o güveni sana karşı kullandığı bir dünyada büyümek zorunda kaldığın için de özür dilerim.