|
|
27 Nisan 2020, 19:56
| #5 |
  |  yaşamaya mahkumuz bu hayatı bir sevinç ile başladı bu hikaye sıcak dolu kucaklaşmalar sardı her daim bedenimi o an bir hayal gibi geliyordu yaşamak. bir sonu olduğunu bilerek mutlu olmaya çalışmak, kimi zaman en sığ köşeye sığınmayı istemek çaresiz kaldı. bir hikaye de başrolü oynamaktı hayat hem de korkusuzca yaşayıp ölümü tatmaktı... her şey bu dünyaya gözlerimizi açmakla başlıyor ise bitişinin de olduğunu düşünmeden edememek olmaz. ölüm bazen bir kurtuluş gibi gelse de hayatın içeresinde oluşan mutlulukları doyasıya yaşarken bir an olsun hiç bitmesin isteriz. nedense her mutlu olduğumuz zaman içimizi kaplayan bu korku yaşamı anlamsızlaştırıyor. mutlulukların bir sonu olduğunu biliriz iyi ama neden içimizde bir hüzün ve mutluluk yok iken başlayan acımasız oyunun bitişini düşünmeyiz... 👍 2
________________ bende dahil bilmiyorum aga ne zaman başladı, ne zaman bitti.. / neyi ne kadar sevdiysem, o kadarı gitti. |
| |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| |
Ağaç şeklinde