Sevgi deyince aklıma hep güneş gelir; sıcak, aydınlık, ferah, canlı ve huzurlu.
Sevgisizlik ise karanlık gibidir; renksiz, tekinsiz, soğuk, bilinmez ve tedirgin edici.
Bu yüzden genelde içinde sevgi duygusunu barındıran insanlar hep yumuşak sözlü, nazik gülüşlü ve rahatlatıcıyken, sevgisiz olanlar huysuz, kaba, tahammülsüz ve asık suratlıdır.
Aslında her insanın özünde bu iki duygunun da varolduğuna inanıyorum. Esas can alıcı nokta bizim hangi duygu tohumu beslediğimiz, hangisini daha fazla sulayıp, kalbimizde kök salmasına izin verdiğimizdir. :))