Şair, şiirinde: “Neden eve dönmekten ibarettir hayat?” diye soruyor. Bir Aborjin atasözünde cevabına rastladım: “Biz bu zamana ve yere misafiriz. Geçip gidiyoruz. Amacımız; gözlemek, öğrenmek, büyümek, sevmek ve sonra eve geri dönmek.” Biz bu zamanın içinde evini arayan yolcuyuz.

Ağrımasa bilir miydim, yüreğimin yerini.” diyor Nilgün Marmara. Spinoza onu, şöyle teselli ediyor bilmeden; “Acı da iyi bir duygudur, çünkü incinen kısmın henüz çürümemiş olduğunu gösterir.” Acının insana kattığı değeri bilmeli bazen.

“Kimse senin nelerle başa çıkmaya çalıştığını,
neleri yendiğini, yenemediğini,
kimlerin yanında olmak istediğini,
‘nelerin ağrıttığını başını’,
neler hissettiğini, neleri hissetmekten korktuğunu,
içini senden daha iyi bilemez.
O yüzden dik yürü hep;
kendine, sadece kendin lazımsın...”

“Türk kahvesi içmek ciddi bir iştir,bir nevi terapidir...
İçtiğinizde az ve öz bir tat bırakır damağınızda...
Bardak bardak içemezsiniz onu...
Hayat da böyle değil midir?..
Neler yaşarsanız yaşayın aslında hayat,
gönlünüzde tat bırakan küçük anılardan ibarettir...
Bu nedenle kendinizi değerli hissetmeyi bıraktığınız zamanlarda
kalkıp bi kahve yapın kendinize..
Öyle acele etmeden, sakince...
Kısık ateşte soğuk suyla yavaş yavaş köpüğün üste çıkmasını bekleyin...
Bu sakinlik,
durup,
kendini dinleme fırsatı verir insana...
Sonra özenle kaşık kaşık köpüğü koyun fincana...
Her kaşıkta
hayatınıza yeni ve güzel şeyler ekliyormuş gibi düşünün...
Sonra yavaşça yudumlayın,
keyifle...

Ve kendinizi özel ve değerli hissetmeyi
hiç unutmayın...”

Bir olgunluk seviyesi vardır,
O seviyeye ulaşınca kimseyle uğraşasın gelmiyor.
Kendini yetiştirememiş, sinsi, iki yüzlü insanlardan uzaklaşıyorsun.
Seni hasta edecek insanlarla birlikte olmaktan vazgeçiyorsun.
O seviyeye ulaşınca kendine değer vermeyi öğreniyorsun...

“ Bırak düşsün..!! “
dedim kendime seni hak etmeyen herkes,
Gözünden de..!!!
Gönlünden de..!!!

Aşk Sektörüyle aramız o kadar uzak ki biri qelse Seni Seviyorum dese yaradandan ötürümü diye Sorarım ~

Onca üzüntülere zorluklara rağmen,
açan bir çiçeği görünce umutlanan,
dost sesiyle sevinen, gülen çocuklarla çocuk olan,
“çay koy yeniden başlıyoruz” diyen,
insanlarız biz.

Kırılmak da gerekir bazen..
Kırıldığın yerden büyürsün..
Biraz üzülürsün, çokça düşünürsün..
Sonra apaçık görürsün herşeyi..
Çünkü kırıldığın yer, artık en iyi bildiğindir..
Biraz ağlarsın, biraz susarsın..
Sayılı gün, uykusuz kalır ve bir daha asla
aynı yerden kırılmazsın..
Kırılmak büyümektir..
Kırıldığın yerden çoğalırsın..
Sabreder beklersen, yaran geçer, bahara
çiçek bile açarsın.
“Bazı insanlar kırmaktan korkar.
Çünkü kırılmak ne demek iyi bilirler.”

Sen bana yaşattıklarının pişmanlığını yaşa, ben sana inanmanın...

Kimi ya da neyi sevdiysem, en az onunla vakit geçirebildim..!
Hiç bir şeyi ya da hiç kimseyi doya doya, tadını çıkara çıkara sevemedim..!
Elimden alınır ya da kaybederim korkusu, içimden gelenlerin bir adım önündeydi hep..!
Çok sonra anladım ki, ben aslında sahip olduğumu zannettiğim tüm sevdiklerimi en baştan kaybettim..!

O kadar alışmışız ki engebeli yollara ,
düz yolda sendeliyoruz.

Bir Söz Ancak Bu Kadar Doğru Olabilir.

Ahlak ve Namus deyince sadece kadından konuşmaya başlayan herkes,
Ahlaksız ve Namussuzdur...
Frida Kahlo

Seni sevmek, sürekli kabuğunu soyup
iyileşmeyen bir yara gibi oldu.

Kendinle olan kavgası bitmemiş ki beni anlayabilsin,
Sevgisizlik içine işlemiş ne sevmeyi biliyor nede sevenin kıymetini.
Böylelerini terk edip ardına bakmadan gideceksin...

Biliyorum bir gün dayanamayacak
küçük kalbim arkamı dönüp güvendiğim
ve inandığım her şeye veda edeceğim.

Kahırsın dünya.!
İyi insanların dilinde sabırsın.
Kimine eğlence,
Kimine de haddinden fazla ağırsın...

Bazı hevesler insanın kursağında tıkanıp kalıyor değil mi .?
Ne yutuluyor,
Ne de unutuluyor...

Ömür işte geçiyor bir şekilde,
bazen hayal ederek,
bazen umut ederek,
en çok da ayrılıkla acıyla hüzünle..
Ha siz mutluluğu soruyorsanız..?
Henüz resmini çizen olmadı...

Bütün pişman olanlar,
pişman oldukları şeyi yaparken,
asla pişman olmayacaklarına inanırlar...

"Değer ağırdır ..!"
"Taşıyabileceğinden
emin olduğunuz insanlara verin .."

Bizim Yolumuz Dikenlidir Ayagini Seven Gelmesin !!

Kimseyi kullanıldığını hissedecek kadar kırmayın çünkü o kırıklar birdaha toplanmıyor.

Şimdi Arkadaşlar,
Yaşım kimine göre henüz genç
Kimine göre yaşlı ,
Mesela bana soracak olursanız ,
Ne gencim ne yaşlı...

Ben bu devrin insanı değilim
Bu dönemin epeyce bir gerisindeyim...

Benim ruhum hala mektupları seviyor
Hala mahcubiyet nedir yüreğinde hissediyor..
Hala plakları görünce tuhaf bir hüzne dalıp gidiyor...
Ben hala minnet vefa arıyorum insanlarda
Hala merhameti baz alıyorum iyi insan demek için gördüğüm meziyetler arasında...

Hala maddiyatı manevi değerlerimden sonraya koyuyorum
Önceliklerim sıralamasında...

Kitap kokusunda huzur buluyor
Müzik dinlerken kendime geliyorum ...

Çocukları mutlu görünce yüzüm gülüyor
Ağlayan birini görünce içim burkuluyor ...

Ben hala eski adetlerle yaşıyor
Modern hayat denilen rezilliği
Tüm benliğimle red ediyorum ...

Modernlik demek mutasyona uğramış insanlık ise sağ olun ben böyle eski kafalı kalayım...

Benim modernlik anlayışım çok farklı ,
Nezaket güler yüzlü olmak
Açı açığı korumak
Haksızlığın karşında durmak
Teşekkür etmeyi özür dilemeyi bilmek
Dahası haddini hududunu bilmek ,
İşte modernlik anlayışım benim bu ve buna benzer şeyler. .

O yüzden sevilmez benim gibiler ,
Çünkü doğruyu söyleyenler
Hiç bir devirde sevilmediler ..

Öyle bir an geliyor ki..!!!
“Önce üzüldüğünüzü söylemekten, sonra da üzüldüğünüzü belli etmekten bile vazgeçiyorsunuz.”

Sil baştan yaşamak isterdim şu hayatı,
Bu günkü aklımı alıp dünümden başlamak isterdim...
Ruhumun masumiyetinin bozulmadığı zamanlardan...
Yalanı öğrenmediğim zamanlardan ,
Sevginin hor kullanılmadığı zamanlardan,
Güvenimi kaybetmediğim zamanlardan,
İnsanlığın bozulmadığı zamanlardan başlamak isterdim hayata...
Sil baştan dünümden başlamak isterdim hayata..!

. . kişi başına adeta yüzlerce hikmetli sözün düştüğü bir zamanda, yüz kişiye neredeyse bir tek hikmetli davranışın bile düşmüyor olmasını nasıl açıklayabiliriz..?

“Acil durumlarda camı kırınız..” cümlesindeki “CAM” ben mi oluyorum arkadaşlar..?
Tamamen meraktan soruyorum...

Olası en kötü şeyin başınıza gelmesinden
korkmak yerine,
Olası en iyi şeyin beklentisi içinde olun..!

Ayrılıklar da adamına göre!

-Kimi Allah'a havale edilir;
-Kimi Allah'a emanet edilir...!

Sahi ;
Kaç duvar ötemdeydi!
Şimdiki aklım

Kızım aç değilsin, açıkta değilsin. ele muhtaç değilsin, ne yalnızlığı?

-bir anne sözü ☺️yine haklı gönlümün sultanı

Hesap yapanların dostları yoktur...
Sadece hesabına uygun tanıdıkları vardır.!

Kimse suçlu değil aslında!
Değer yargılarımız farklı
Sizin "kırılganlık" "alınganlık" dediklerinize
biz "hala insan kalmak'' diyoruz.
Sizin "sosyallik" dediklerinize
biz "ucuz ve kalitesiz yaşamak" diyoruz
Sizin "saf" dediğiniz insanlara biz "temiz" diyoruz
böyle uzayıp gidiyor hikâye...
Uzun lafın kısası,
Sizin kırıp geçtiğinize "gönül" diyoruz...!

Sonra üç kuruşa satılan arkadaşlıklar.
Menfaati bitince çıkarılıp atılan esvap misali görümlük dostluklar ve ucuz aşklar benim işim değildi.
Astım omuzuna ceketini adamlığımın,
Öyle bir geçtim ki yürek bilmeyen yüreksizlerin ömründen.
Rüzgarım kaldı yüzsüzlüklerine...!

Önce kibrit çakmasını öğren.!!!
Sonra ortalığı yakarsın..

"Bazı insanlar büyük bir ev, hızlı bir araba ve çok fazla para ister...
Ama ben bu tip insanlardan uzak durmak için ormanda küçük bir kulübe..."

Matematik hayattır derdi daha orta okul sıralarında çok sevdiğim bir hocam...
Büyüdükçe anlıyorum ne demek olduğunu ...
Doğru matematik hayatmış ..!

Önce hayatın beş para etmediğini öğrendim ,
Sonra kimin ciğeri kaç kuruş eder onu ...

Ve hatta
Kimilerininki kuruş bile etmiyormuş ne yazık ki
Sıfıra sıfır elde var sıfır misali ...

Ve öğrendim ki ,
İstediğimiz kadar değer verelim
Sıfıra sonuç sıfır çıkacak nasılsa...

Hayat fazla bölünmeye insanlarada değerinden fazla değer yüklemeye değmiyor neticede...!

Yazdıklarımızı yaşadıklarımız sanıyorlar,
Oysa biz bazen yaşamak İstediklerimizi de yazıyoruz.
Vazgeçtiklerimiz var,
Geç kaldıklarımız var.
Gecikenlerimiz var.
Gelemeyeceklerimiz var
Gelseler bile bizi bulamayacaklar var.

"Bazı insanlar sizi reddedecektir...Çünkü onların yanında çok fazla parıldıyorsunuz...Problem değil... Parıldamaya devam edin..."