|
|
 |
| | Seçenekler | Stil |
20 Mayıs 2026, 15:52
| #1 |
   |  İçimdeki Sessizlik İçimdeki Sessizlik Bir gece kalbim, sanki uzak bir yıldızın ışığına aldanıp karanlığı unutmuş gibi yürüdü usulca. Ne gürültüsü vardı bu sevdanın, ne de kendini anlatmaya çalışan bir yanı… Verdiğim değeri bir avuç rüzgâr gibi dağılıp giderken izledim. Ben bir kalbi büyütürken içimde, karşılığında yalnız uzaklaşan bir sessizlik vardı. Bazı insanlar sevgiyi ancak kaybedince anlayacaktı, bazılarıysa hiç anlamayacaktı. Zaman geçti… İçimdeki fırtına durdu önce, sonra sustu. Canımı acıtan şeyler bile bir gün sıradanlaştı. Bir gün aynaya baktım ve kendimi ilk kez eksik değil, yorgun gördüm. O an anladım; insanı tüketen şey sevmek değilmiş, değerinin görülmemesiymiş. Şimdi içimde ne öfke var ne de yarım kalmış bir his. Sadece derin bir sessizlik… Ve artık biliyorum; her kalp ikinci kez aynı inançla sevmez. Bazı kırılışlar iz bırakmaz yalnızca, bir yıldız gibi içten içe söner insanın içindeki en güzel şeyler. _Adnan_ ❤ 1 |
| |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| |
Ağaç şeklinde