|
|
 |
| | Seçenekler | Stil |
12 Nisan 2026, 16:57
| #1 |
  |  Kaybolurken Direnmek Kendi kendime konuştuğum kadar kimseyle konuşmuyorum artık. En yakın dostum vücudumdaki kanser hücreleri miydi? Her gün eriyorum sanki. Sanki boşa gidiyormuş gibi çabam. Bir bir kaybediyorum beni. Aynaya baktığımda tanıdığım yüzün silikleştiğini hissediyorum. Dün olduğum kişiyle bugün aramda, görünmeyen ama ağır bir mesafe var. İnsan, kendisini kaybettiğini ne zaman fark eder? Sesinin titrediği an mı, yoksa susmayı öğrendiği zaman mı? Ben galiba susmayı öğrendim. Çünkü anlatmaya çalıştığım her şey, kelimelerin arasında yorulup kalıyor. İçimde büyüyen sessizlik, bazen bir odayı dolduracak kadar genişliyor. Ama kimse fark etmiyor. Oysa ben hâlâ buradayım. Hâlâ direniyorum. Hâlâ küçük bir umut kırıntısını avucumda saklıyorum.. 12/04/2026 👍 4👏 2
________________ Tümsekle Konuşmaz Ki Everest. |
| |
|
13 Nisan 2026, 15:51
| #2 |
   |
Çok güzel yazmışssın emeğine sağlık
👍 1
________________ Saygı görmek istiyorsan, Samimiyet kurma..  |
| |
|
13 Nisan 2026, 16:38
| #3 |
   |
Emeğine sağlık @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...] 👍 1
________________  |
| |
|
14 Nisan 2026, 14:06
| #4 |
   |
Kırıntıyı hiç bırakmayın avuçlarınızdan selamlar  👍 1
________________  |
| |
|
14 Nisan 2026, 15:47
| #5 |
   |
Emeğinize sağlık.
👍 1
________________ 🍒 𝑯𝒆𝒓 𝒉𝒊𝒌𝒂𝒚𝒆𝒏𝒊𝒏 𝒊𝒌𝒊 𝒕𝒂𝒓𝒂𝒇𝒊 𝒗𝒂𝒓𝒅𝒊𝒓. : ( : |
| |
|
15 Nisan 2026, 17:29
| #6 |
    | @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]
cansın ne güzel yazmışsın öyle
|
| |
|
15 Nisan 2026, 17:36
| #7 |
  |
Kendini bu kadar sıkışmış hissetmen üzücü… Kaleme alman güzel ama bu durumdan umarım kısa zaman içinde kurtulursun. |
| |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| |
Normal
