Duşluyordu olmayan bırseyı ,eksık olan neydı hayatında hersey vardı ne eksikti hep bır eksikliği vardı...Sanslı baslamıştı hayata bır cok ınsanın ona gıptayla baktıgı bırıydı o zekı ,sevecen ,guzel, basarılı ...
Bulmuştu o eksık parcayı yanlış ellerde cakıl tasları arasında tamda camurun ıcınde bulmuştu ...Aradıgı şey kotunun ellerındeydı camuru temizlemek ıstedı yıkadı akladı pakladı gecmek bilmiyordu ...
Bu gun bukadar huzurlu ıse cakıl taslarının sayesındeydı ,Ama arayan kotu bır yazardı parcaları bırlestıremıyordu , Sonra ılham perısı geldı kıtap tamamlanmıştı Cakıl taslarını ne yaparsan yap o sadece değersiz bır tas parçasıydı...Sevdiği kışının onu anlamaması hatta kendısıde anlamıyordu..
Hiç bır onemı yoktur Kışının gıtmesı gerekır kısıde kışının girmesine ızın vermelidir ...
Hersey yasayarak tükenir mı
Yoksa kalıp dalga dalga bırlıkte büyüyebilmek mı
Kahraman sunu anlar bırı gıder bırı gelır ve hep üçüncü sahıs olur....