Kendı kitabını kendın yaz...
 

Duşluyordu olmayan bırseyı ,eksık olan neydı hayatında hersey vardı ne eksikti hep bır eksikliği vardı...Sanslı baslamıştı hayata bır cok ınsanın ona gıptayla baktıgı bırıydı o zekı ,sevecen ,guzel, basarılı ...
Bulmuştu o eksık parcayı yanlış ellerde cakıl tasları arasında tamda camurun ıcınde bulmuştu ...Aradıgı şey kotunun ellerındeydı camuru temizlemek ıstedı yıkadı akladı pakladı gecmek bilmiyordu ...
Bu gun bukadar huzurlu ıse cakıl taslarının sayesındeydı ,Ama arayan kotu bır yazardı parcaları bırlestıremıyordu , Sonra ılham perısı geldı kıtap tamamlanmıştı Cakıl taslarını ne yaparsan yap o sadece değersiz bır tas parçasıydı...Sevdiği kışının onu anlamaması hatta kendısıde anlamıyordu..
Hiç bır onemı yoktur Kışının gıtmesı gerekır kısıde kışının girmesine ızın vermelidir ...
Hersey yasayarak tükenir mı
Yoksa kalıp dalga dalga bırlıkte büyüyebilmek mı
Kahraman sunu anlar bırı gıder bırı gelır ve hep üçüncü sahıs olur....

@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...] mm emeğine sağlık.

çok anlamlı sözler..

Bence en manidar söz burada saklı

''Kahraman sunu anlar bırı gıder bırı gelır ve hep üçüncü sahıs olur....''

insanlar gelir geçer ve hep üçüncü şahıs olurlar.
Pek de yüksek kıymet vermemek lazım belki değmeyecek insanlara.

:zeyna: hayat bır kelebegın omru kadar ,bir okadar cok uzun nasıl yasayıp nasıl anlam kattıgımıza bağlı

Hersey yasayarak tükenir mı
Yoksa kalıp dalga dalga bırlıkte büyüyebilmek mı

Kalemine yüreğine sağlık canım:gul:

Dalga,dalga buyuyebılmek bır mezıyettır