Yorumlar

**ngm** · #1

Sevgi, sürekli açıklama isteyen bir alan değildir.
Bir tarafın hep anlatan, diğer tarafın hep anlamaya çalışan olduğu
bir yerde zamanla ağırlık oluşur.
Oysa iki kişi de aynı duygunun içinde nefes alabiliyorsa,
orada bir denge vardır.
Bu denge, zorlamadan kurulur; kendiliğinden oluşur.

Birbirini yormayan ilişkilerde insanlar sadece sevilmez, hissedilir.
Dertler tek bir kalpte büyümez, paylaştıkça hafifler.
Birinin yükü diğerinin omzuna yüklenmez; birlikte taşınır ama ezmez.
Değer görmek de sadece sözde kalmaz, davranışta kendini gösterir.

Ve böyle bir ilişkide en çok hissedilen şey, “zorunda kalmadan var olabilmek”tir.
Ne kendini sürekli anlatma ihtiyacı duyarsın ne de yanlış anlaşılma korkusuyla susarsın.
Çünkü karşı taraf, senin söylemediklerini de duyabilecek bir dikkatle yaklaşır.
Bu yüzden iletişim bir çabaya değil, bir akışa dönüşür.
İnsan, yanında kendini ispat etmek zorunda kalmadığında gerçekten rahatlar.

Sevgi, insanı daraltmamalı. Ne kalbi sıkmalı ne de zihni yormalı.
Aksine, insanı kendine daha yakın hissettirmeli.
Bir ilişkide iki kalp, birbirinin kıymetini bilip aynı incelikte karşılık verebildiğinde,
sevgi kendini zaten eksiksiz bir şekilde gösterir.
𝓿𝓓..

czmert · 05 Mayıs 2026, 22:36

O yazdıklarınız büyük bir serap...
Gerçekler apaçık kuru bir çölden başka birşey değil.

Emeğinize sağlık

**ngm** · 05 Mayıs 2026, 22:48

Alıntı:

czmert Nickli Üyeden Alıntı

O yazdıklarınız büyük bir serap...
Gerçekler apaçık kuru bir çölden başka birşey değil.

Emeğinize sağlık

Belki de herkes kendi gördüğü kadarını gerçek sayıyor. Ben hâlâ o ihtimalin var olduğuna inanıyorum. :)

Teşekkür ederim..

**Rhea** · 06 Mayıs 2026, 10:46

Kaleminizd sağlık olsn

**ngm** · 06 Mayıs 2026, 11:12

Alıntı:

Rhea Nickli Üyeden Alıntı

Kaleminizd sağlık olsn

Teşekkür ederim..

Şu Anda Bu Makale Görüntüleyen Aktif Kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 misafir)