IRCRehberi.Net- Türkiyenin En iyi IRC ve Genel Forum Sitesi

Sevgi, sürekli açıklama isteyen bir alan değildir.
Bir tarafın hep anlatan, diğer tarafın hep anlamaya çalışan olduğu
bir yerde zamanla ağırlık oluşur.
Oysa iki kişi de aynı duygunun içinde nefes alabiliyorsa,
orada bir denge vardır.
Bu denge, zorlamadan kurulur; kendiliğinden oluşur.

Birbirini yormayan ilişkilerde insanlar sadece sevilmez, hissedilir.
Dertler tek bir kalpte büyümez, paylaştıkça hafifler.
Birinin yükü diğerinin omzuna yüklenmez; birlikte taşınır ama ezmez.
Değer görmek de sadece sözde kalmaz, davranışta kendini gösterir.

Ve böyle bir ilişkide en çok hissedilen şey, “zorunda kalmadan var olabilmek”tir.
Ne kendini sürekli anlatma ihtiyacı duyarsın ne de yanlış anlaşılma korkusuyla susarsın.
Çünkü karşı taraf, senin söylemediklerini de duyabilecek bir dikkatle yaklaşır.
Bu yüzden iletişim bir çabaya değil, bir akışa dönüşür.
İnsan, yanında kendini ispat etmek zorunda kalmadığında gerçekten rahatlar.

Sevgi, insanı daraltmamalı. Ne kalbi sıkmalı ne de zihni yormalı.
Aksine, insanı kendine daha yakın hissettirmeli.
Bir ilişkide iki kalp, birbirinin kıymetini bilip aynı incelikte karşılık verebildiğinde,
sevgi kendini zaten eksiksiz bir şekilde gösterir.
𝓿𝓓..