Yorumlar

**ngm** · #1

Toprak nasıl kışın ağırlığını üzerinden atıp yeşermeye başlıyorsa,
insan da içinde taşıdığı yorgunlukları geride bırakabilir.

Her bahar, aslında bir hatırlatmadır: Hiçbir şey sonsuza kadar donuk kalmaz.
En sert geçen kışlar bile yerini bir gün yumuşak rüzgârlara bırakır.
Bu yüzden Hıdırellez, dileklerden çok fark ediştir.
İçimizde hâlâ filiz verebilecek duyguların olduğunu anlamaktır.

İnsan bazen kendi içinde umudu erteler, sevinci unutur.
Oysa bahar geldiğinde doğa hiçbir şeyi sorgulamaz, sadece yeniden başlar.
Belki de insanın öğrenmesi gereken tam olarak budur.

Çünkü hayat, her şeye rağmen devam eder.
Ve her yeni başlangıç, biraz cesaret, biraz da kabulleniş ister.
Hıdırellez de tam burada anlam kazanır; insana, içindeki baharı hatırlattığı yerde.

𝓿𝓓..