|
|
 |
| | Seçenekler | Stil |
24 Eylül 2026, 00:25
| #1 |
 Geç Kaldın Geç kaldın. Oysa insan beklerken ne çok şey biriktiriyor; sözler, sevinçler, ve bir gün dönecek olana yeniden inanmak gibi hevesler... Ben de bekledim. Önce kapı eşiğinde, sonra yollarda, Ve en son gecenin sessizliğinde. Zamanla beklemek, bir yangına döndü içimde. Söndürmedim. Biliyordum çünkü.. Küle dönerse bu yangın, seni de kaybedecektim. Ama her ateş, kendi karanlığına düşüyor sonunda. Benimki de düştü. Sen hala gelmedin. Sonra bir sabah, içimde seni bekleyen o son yerde sustu. O sabah anladım.. Bazı insanlar gittikleri için kaybedilmezler sadece... Sen geldiğinde, kapı yerindeydi belki. Sokak aynı, bedenim aynı... Ama seni bekleyen o adam, çoktan gitmişti benden... Çünkü yaşamak, göğsündeki o gürültüden ibaret değil. İnsan birini beklerken, hayatının en sıcak yerini kaybediyor. Ve kimse görmüyor bunu. Çünkü nefes alıyorsun, yürüyorsun, konuşuyorsun... Ama... Ölüm dediğin, soğuk bir beden midir sadece? Toprağa girmeden çok önce gömülüyor bazı ruhlar. Anladım ki bu dünyada, kalbi atarken de ölebiliyor insan. ❤ 2👏 1
________________ — “Bazen en büyük kayıp, yaşanmamış ihtimallerdir.” | |
| |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| |
Ağaç şeklinde