|
|
 |
| | Makale Ayarları | Stil |
28 Nisan 2026, 11:25
| #1 |
 Derin Sessizlik Uzun zamandır puslu bir iklimdeyim ben, duygularım bana bile yabancı. Aşkı sordum kimi bulduysam, her cevap beni biraz daha uçurumlara yaklaştırdı. Eğer bakışlarımda bir titreme varsa şimdi, sesim kırılıyorsa en basit cümlede bile, bil ki sebepsiz değil… çünkü her korku, ardında bir enkaz taşır. "Ateş düştüğü yeri yakar" derler ya… inanma. Ateş sadece yakmaz, yaktığı yerde bir ömürlük iz bırakır, sönse bile gitmez. İşte bu yüzden… şimdi söylediklerimi hiç duymamış farz et. Kelimelerim sana ağır, sessizliğim sana yabancı gelsin. Çünkü sen beni, sımsıcak bir yuvada tutmak yerine, en soğuk ellere bıraktın… hiç utanmadan. Kendi ellerinle yıktığın bu enkazda artık mucize arama bende. Aşka olan inancımı, senin vazgeçişlerinin altında bıraktım. Sakın sorma bana, "Neden sustun?" ya da "Neden gittin?" diye. Eğer yüzümdeki o görünmez izleri takip etseydin, bütün yolların sana çıktığını görürdün. Ama boşver… sen o kurduğun sahte dünyada hiç bozma keyfini. Çünkü insan gerçekten vazgeçtiğinde, geriye ne sitem kalır… ne de bir ses. Sadece, senin hiç bilmediğin o derin sessizlik kalır. 👍 3👏 2
________________ — “Bazen en büyük kayıp, yaşanmamış ihtimallerdir.” | |
| |
| Şu Anda Bu Makale Görüntüleyen Aktif Kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Makale Ayarları | |
| Stil | |
| |
Ağaç şeklinde