Uyku tutmuyordu o gece. Ne yana baksam onu görüyordum. Sol yanım öyle sızlıyor ki, nasıl özledim, nasıl derinden vurdu hasreti anlatamam. Dayanacak gibi değil bu yangın. Ne yapacağımı bilmiyordum. Sonra aklıma geldi. Ona danışmalıydım. Hani şu saçına sakalına ak düşmüş, balıkçı bereli. Hani mavi eskimiş kotunun paçaları, yırtık botlarının üstüne kadar kıvrık olan. Parkasının düğmeleri sökülmüş.
Adı Tecrübe hani.
Bak yine oturmuş Heybeli sahilinde aynı bankta, şehrin ışıklarıyla karışan yakomoza dalmış mehtabı seyrediyor. Elinde şarap şişesi ve sarma tütünü.
Usulca yanına yaklaştım. Bir şarkı mırıldanıyor eskilerden;
^Ömrümce hep adım adım
Her yerde seni aradım
Ben kalbimden başka yerde
İnan seni bulamadım^

Derin bir nefes çekti sigarasından ve bir yudum aldı şarabından.

''Ooo evlat hoş geldin.' dedi ve ben yanına otururken devam etti;
'Bu yangın öyle birşey ki evlat. Tam söndü dersin, kor oldu dersin, yeniden alevlenir. Öyle bir yakar ki göğsünün tam ortasından. Aradan yıllar geçse de dayanamaz birgün yeniden yenilir ve ararsın onu'

^Nasıl dayandın peki^ dedim. 'Küllenene kadar çok harlandık be evlat! Aramadık mı sanıyorsun? Biz de aradık elbet. Sesini duydum ya hani sanırsın iki litre gaz yağını ciğerime boca ettiler'

Bir yudum daha aldı şarabından ve devam etti anlatmaya;

''Bu seni son arayışım
Sadece özledim... Ondan aradım
İnan, inan bu seni son arayışım
Bir daha sesimi duymayacaksın
Günaydın. Ve gözünaydın
Bugün kurtuluş günümüz
Mutsuzluk vaad eden aşk ölüyor artık
Bir daha yüzümü görmeyeceksin

Zor oldu
Çok zor oldu
Öyle yaşanmışlıklar vardı ki
Alışmak çok zor oldu
Her gece çaresiz sen ağlarken
Ben de ağlıyordum seni izlerken
Sonra sözlerin geldi aklıma
Dur! Dur kapatma
Bir daha gözyaşlarımı silmeyeceksin

Bak ne geldi aklıma
O küçük odada hani...
Yok yok.. Pardon
Vedalaşırken tren garında
Sanki hala aşıkmış gibi sarılıp ağlamıştık
O gün bitmeliydi aslında
Neden çıkıp geldin ki bir daha
Sen de haklısın...
O son mesajı atmayacaktım.

Ama sen de masum değilsin hani
Giderken herşeyinle gitseydin
Giderken bir başına gitseydin
Yanında kalbimi saklamasaydın...
Dur, dur kapatma! Bitmedi daha
Hani şimdi Yeşilçam Meyhanesinde olmak vardı
Tonton ihtiyar gelmeliydi
Ve yine demeliydi
Sanki 'Ediz Hun ve Filiz Akın' diye
Ama bak işte kadere
Sen başka kollarda
Ben aynı sahilde

Dur be kadın! Dur, kapatma
Biliyorum artık evlisin
Duydum, gözlerini senden alan bir de kızın olmuş
Adıyla büyüsün yavrucak
Dünyanın en mutlu çocuğu olsun...
Korkma, uyuyordur ev ahali bu saatte
Sadece sus ve dinle...
Hem merak etme
Bir daha aşkımı bilmeyeceksin.

Seni sevmek için ne kadar sebep varsa
Ne kadar hatıra
Ne kadar güzellik
Ne kadar sevda sözleri
Bugün hepsinin ölüm tarihi.
Bir daha bu hüznü tatmayacaksın.
Efendim... Sen de mi ağlıyorsun?
Sus... Sen konuşma
Sesini duyarsam eğer dayanamam
Yeniden aşık olurum sana

Bak ne güzel okuyor Gökçe;
Sessiz ve derinden,
'Sen yaktın da ben yanmadım mı?'
Korkma korkma!
Bir daha ahımı almayacaksın.

Ne? Müsait mi değilsin?
Amaaan, nasılsa
Bir daha beni hiç anmayacaksın.
Onca şair 'sevme' derken nasıl yandım ben sana
Ne halt yemeye vuruldum ki ela gözlerine
Ne diye inandım sana
Haklısın.. Haklı olan sensin
Aptallık tamamen bende...
Sevda bu ya işte;
Ne karakter bırakır ne de akıl

Tamam lan tamam
Kapatacağız birazdan
Biliyor musun?
Seni severek ölmek en güzel duygu aslında
Ama bir yandan da hak etmiyoruz bu finali
Artık doğru olan ne bilmiyorum.
Bak duydun mu? Ne dedi Can baba;
''daha önce de gitmiştin kendi isteğinle,
Anladım ki; daha önce sevmemiştin.
... Olmuyorsa zorlamayacaksın''
Ah be üstad..
Gel, gel de anlat kalbe işte
Dinlemez ki şuursuz

Tamam dur şimdi, ne diyorduk?
Sen hoş-çakallarda kalmıştın
Bense seni seviyorumlarda.
Artık bu son veda
Bir daha gözüme bakmayacaksın.
Aşkımı bilmeyeceksin
Gözünaydın sevdiğim
Bir daha elimi tutmayacaksın

Neyse... Nerde kalmıştık''

Kaldırdı şarap şişesini içmek için. Son anda boşaldığını gördü;

''Haa tamam, tamam hatırladım;
Bitmiştik..!''