06 Mart 2026, 23:17
|
#1 |
| | 
Alıntı: guastafeste Nickli Üyeden Alıntı
değersizlik düşüncesinin temelince içsel bir kırılganlık vardır esasında. bu da dışarıdan empoze edilip size dayatilmadigini, zaten var olanın eselenip gün yüzüne çıkarıldığını gösterir. her zaman söylerim değersizlik dışarıdan size aktarilamaz içsel ir durumdur diye.
bütün makale boyunca adı geçen ve orneklenen her karakter aslında kendi değersizlik durumuyla mücadele eden ama bunun sorumluluğunu başkalarına yıkan karakterlerdi.
ancak kendi gorulmemislikleri onların içinde var olanı da dışarı çıkardi, kendilerini görülür kılmak için de toplumun değer yargılarına, güç unsurlarına, kişilerine saldırdılar.
bazen insan öfkeyle hareket ederek beni gör diye çığlıklar da atıyor olabiliyor.
| Yorumunun çoğunluğuna katılsam da ufak ama bana göre önemli bir noktada ayrılıyorum. Değersizlik duygusunun tamamen içsel olduğunu düşünmüyorum. Bir kısmının çocukluktan gelen tarafı olabilir ama hayat yolunda ilerlerken karşılaştığımız insanlar ve hissettirilenler de bu duygunun oluşumunda etkili oluyor. (İki kanatlı bir kuş bana göre bu duygu)
Bana göre bahsedilen karakterlerin eksik yönü, hem kendi içlerindeki o değersizlik duygusunu tanımakta zorlanmaları hem de başkalarının hissettirdiklerinin etkisini inkâr etmek ile onun tarafından bütünüyle belirlenmek arasında bir denge kuramamaları.. |
|
| |
Hybrid-Şeklinde
