Bırakıp giden yazlarla hatırlansın artık.
Uzak ve yorgun bir şehrin akşam vardiyasında,
Eskimiş yazlarla çevrili güneşler gibisin artık.

Sahiller boyu adresini bulamamış bir dalga gibisin,
Bir mektup kokusuyla çekilirsin adalardan.
Sonra çiçek açmış fotoğraflarda yankılı bir hüzün.
Nisandır bir yaprakla kapanmaz yara,

Sevda yüklü bir boşlukta büyürsün kuytularda
Kilim dokunan avlulardan geçersin sonra.
O uzak ve yorgun şehirde,
Geçmiş yazları anlatan şiirleri okursun artık.

Hep aynı pişmanlık çevirir yolunu gidemezsin
O uçarı gençliğin sevdalı tatlar.
Çeşmelerden avuç içine akan su kadar yalnızsın artık...