Son Mektup

Bir adam, yıllardır konuşmadığı babasından bir mektup aldı.

Mektupta sadece şu yazıyordu:

“Eğer hâlâ bana kızgınsan, seni anlarım. Ama bir gün beni affedersen, bil ki seni bekliyor olacağım.”

Adam mektubu okudu ve cevap vermedi.

Aradan aylar geçti. Bir sabah annesinden telefon geldi:

“Babanı kaybettik.”

Adam uzun süre hiçbir şey söyleyemedi. Sonra babasının evine gitti. Odasında eski bir kutu buldu. Kutunun içinde çocukluğundan kalma fotoğraflar, ilk karne kâğıdı ve küçük bir oyuncak vardı.

En üstte ise başka bir mektup duruyordu:

“Ben seni hiçbir zaman unutmadım. Bazen bir babanın sevgisini göstermeyi bilmemesi, sevmediği anlamına gelmez.”

Adam mektubu göğsüne bastırıp ağlamaya başladı.

O gün şunu öğrendi:

Bazı özürler gecikebilir, bazı konuşmalar yarım kalabilir. Ama sevdiğin insanlara söylemek istediğin güzel sözleri yarına bırakmamak gerekir. Çünkü hayat, “sonra söylerim” demek için her zaman yeterince uzun değildir.