![]() |
| yazan Brittle 27 Eylül 2023, 15:59
Kömür karası, zift gibi içim... yapış yapış... Ciğerlerimi tamamen kaplamış da sanki aldığım nefes in önünü kesiyor, ulaşamıyor nefes ciğerlerime.. Elim kolum bağlı sanki görünmeyen zincirlerle.. kaldırmaktan acizim... Mızgım o kadar dar, tahammül sınırım eksi binbeşyüzlerde... Ne oluyor bana.. Nedir bu halim ?.. Kendimi tanımakta zorlanıyorum. Depresyona mı gidiyorum koşar adım.? Nasıl çıkacağım ben bu dehlizden ? Bir el uzansa hiç ummadığım, beklemediğim bir el... Tutup çıkarsa beni bu dipsizlikten... Uyumak istiyorum.. Sadece uyumak... 👍 6
__________________ ![]() |
| Görüntüleme 398
Yorumlar 14
|
| | #2 |
| Sarı ışıkta bozulup kalmış trafik lambası gibiyim.. ne git diyebiliyorum, ne kal.. 👍 1
________________ ![]() ![]() | |
| |
| | #3 |
| Havlar mı bizi bu hale getirdi.
________________ ![]() | |
| |
| | #4 |
| 👍 1
________________ ![]() ![]() | |
| |
| | #5 |
| sanırım şu an biraz sabırsızım 👍 2
________________ | |
| |
| | #6 |
| Orhan Veli'nin şiiri geldi aklıma ; Beni bu güzel havalar mahvetti, Böyle havada istifa ettim. Evkaftaki memuriyetimden. Tütüne böyle havada alıştım, Böyle havada aşık oldum. 👍 2 | |
| |
| | #7 | |
| Alıntı:
Orhan Veli güzel havakardan biz kötü havalardan şikayetçi..) İnsanoğlu asla memnun olmuyor halinden.
________________ ![]() | ||
| |
| | #8 |
| YAĞMUR KAÇAĞI Elimden tut yoksa düşeceğim Yoksa bir bir yıldızlar düşecek Eğer şairsem, beni tanırsan Yağmurdan korktuğumu bilirsen Gözlerim aklına gelirse Elimden tut yoksa düşeceğim Yağmur beni götürecek yoksa beni Geceleri bir çarpıntı duyarsan Telâş telâş yağmurdan kaçıyorum Sarayburnu’ndan geçiyorum Akşamsa eylülse ıslanmışsam Beni görsen belki anlayamazsın İçlenir gizli gizli ağlarsın Eğer ben yalnızsam, yanılmışsam Elimden tut, yoksa düşeceğim Yağmur beni götürecek yoksa beni ATİLLA İLHAN
________________ ![]() | |
| |
| | #9 |
| Bekliyordum... Ondan gelecek bir noktayı..bir cümleyi..Bazen dakikalarca, bazen saatlerce... Umutla beklemeye başlayıp dakikalar, saatler ilerledikçe umudun yerini alan o iç sıkıntısı...Sonrasında gelen karamsarlık hissi ve çöküş... Bir çoğumuz yaşamışızdır bu hissi.. Umudun ağır ağır sizden bütün enerjinizi sömüre sömüre tükenişini.. Sonrası karanlık... Kabulleniş zordur sizden gidenin gidişini.. Hayatınızın alt üst olduğunu, onsuz bir h,ç olduğunuzu düşünmek... Evren sanki onu size unutturmamak için harekete geçmiştir.Duyduğunuz küçücük bir söz,bir şarkı,gördüğünüz herhangi bir eşya..herşey... Bu hayat niye var ki.. Niye yaşıyorum ben.. Neden nefes almaya devam ediyorum ki... diye düşünürsünüz. Günler.. haftalar ve aylar birbirini kovaladıkça: Kardelen'in her bahar karları yararak kendini yeryüzüne atması gibi yavaşça uyanırsınız bu ruh halinden ve yeniden başlarsınız yaşamaya... İnsanoğlunun yapısıdır bu..Düşer ve düştüğü yerden de kalkar.. Yaşayamam..Ölürüm..Biterim dediği her acıyı küllendirip doğar yeniden küllerinden...Ama öyle ama böyle... 👍 1
________________ ![]() | |
| |
| | #10 |
| Kardelen'in her bahar karları yararak kendini yeryüzüne atması gibi yavaşça uyanırsınız bu ruh halinden ve yeniden başlarsınız yaşamaya... Benim kardelenim kışa yenik düştü abla , çürüyorum. 👍 2
________________ barisiyormus her orman , yanginiyla. . ![]() | |
| |
| Şu Anda Bu Makale Görüntüleyen Aktif Kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| |