Dalgaların sesi ruhundaki sancıların sesine eşlik ederken ağlayarak kızarmış gözlerini bir anlığına kapadı. Belki içindeki acıları da bu karanlıkla birlikte suskunluğa gömebilirdi. Belki. Lakin bir anda kulaklarında yankılanan o ulu ses ve kapalı gözlerini bile yakan o ışıkla korkudan kaskatı kesildi.

Ne olduğunu anlamak için gözlerini hızlıca açtığında nefesi kesildi. Karşısında, altından kanatları, ayaklarının altındaki suda yüzen sarı saçları ve parlayan tenini sarmalayan bembeyaz elbisesiyle, yakıcı bir ışığın ortasında duran bir kadın vardı. Kadın güldü.

"Kızım... Güzelliği ihtişamlı, kalbi zarafet sahibi yavrum..." Huzur veren sesi bir o kadar uzaktan ve bir o kadar da yakından geliyor gibiydi. "Bu kadar acı bu yüreğe, bu denli gözyaşı bu gözlere yetmez mi? Oysa sen sevilmek, yüceltilmek için yaratılmışsın."

Arianna ne söyleyeceğini bilemiyordu. Sadece büyülenmiş gibi kadına bakabiliyordu. Titrek dudaklarından fısıltı benzeri gibi bir sesle. "Ama ya-yapamıyorum. Bu kırgınlığı atlatamıyorum. Bu-bunu bize yapmamalıydı."

O melek gibi görünen kadın bilgece gülümsedi. Gözlerindeyse gizemli bir ışık vardı. "Biliyorum güzel kızım, biliyorum... Ve bu kırgınlığı nasıl atlatacağını da iyi biliyorum."

Arianna bir anda düşünmeden sordu." Nasıl?"

Kadının sesinde zafer vardı. "İntikamla..."