Alıntı:
aFa Nickli Üyeden Alıntı
 "O cesur ama zalim adam! Beni burada terk edip gittiğin için seni asla affetmeyeceğim. Seninle olan tüm anılarımızı ve yaşadıklarımızı unutacağım ve senin adını bile anmayacağım. Senin için yaktığım aşk ateşi, şimdi küllerinden ibaret. Ama sen de unutma Theseus, bir gün mutlaka karşına çıkacağım ve bu acıyı sana ödeteceğim!"
Ariane'nin kalbi kırık ve üzgündü, ama kendi gücüne inanıyordu. Ayrılık acısı onu yıldıramazdı ve bir gün yeniden sevebilirdi. Bu düşüncelerle Ariane, güneşin batışını izlerken yalnız başına kaldığı kıyıda, yaralarını sarmaya çalışıyordu. |
Dalgaların sesi ruhundaki sancıların sesine eşlik ederken ağlayarak kızarmış gözlerini bir anlığına kapadı. Belki içindeki acıları da bu karanlıkla birlikte suskunluğa gömebilirdi. Belki. Lakin bir anda kulaklarında yankılanan o ulu ses ve kapalı gözlerini bile yakan o ışıkla korkudan kaskatı kesildi.
Ne olduğunu anlamak için gözlerini hızlıca açtığında nefesi kesildi. Karşısında, altından kanatları, ayaklarının altındaki suda yüzen sarı saçları ve parlayan tenini sarmalayan bembeyaz elbisesiyle, yakıcı bir ışığın ortasında duran bir kadın vardı. Kadın güldü.
"Kızım... Güzelliği ihtişamlı, kalbi zarafet sahibi yavrum..." Huzur veren sesi bir o kadar uzaktan ve bir o kadar da yakından geliyor gibiydi. "Bu kadar acı bu yüreğe, bu denli gözyaşı bu gözlere yetmez mi? Oysa sen sevilmek, yüceltilmek için yaratılmışsın."
Arianna ne söyleyeceğini bilemiyordu. Sadece büyülenmiş gibi kadına bakabiliyordu. Titrek dudaklarından fısıltı benzeri gibi bir sesle. "Ama ya-yapamıyorum. Bu kırgınlığı atlatamıyorum. Bu-bunu bize yapmamalıydı."
O melek gibi görünen kadın bilgece gülümsedi. Gözlerindeyse gizemli bir ışık vardı. "Biliyorum güzel kızım, biliyorum... Ve bu kırgınlığı nasıl atlatacağını da iyi biliyorum."
Arianna bir anda düşünmeden sordu." Nasıl?"
Kadının sesinde zafer vardı. "İntikamla..."