Ey Hüzün

Ey hüzün,
Allah “kırık kalplerdeyim” buyurduğu için mi
bu ömürlük misafirliğin?

Bir yumru var boğazlarda,
biraz da haksızlığa uğramış hissi.
Titrerken yer, aş meramınla…
Ey hüzün, sen bizim sadık misafir.

Elimle düzeltmeye kalktım, elimi kırdılar;
dilimle düzeltmeye kalktım, haksızlık yaptılar.
Kalbimle buğz ettim, Kâbe yıktılar.
Ey hüzün, sen bizim en sadık misafir.

Kırk gün sırtında taşı,
bir gün bırak,vefa bilmez.
Alın teri, kul hakkı da gözyaşı değil mi?
Allah’tan korkmaz…

Aşk ehli “vav” makamı;
beni, sizi bilmez.
Rabbe köprüdür dert,
dertler dinmez.
Ey hüzün, sen bizim en sadık misafir.

Mülk Allah’ın
mekânı kendinden mi sandın?
Her “adilim” diyeni Ömer’den mi bildin?
Elif yoluna tepetaklak mı girdin?
Ey hüzün, sen bizim en sadık misafir.

Ensar olmayana muhacir olunmaz;
değer görmediğin yerde hak aranmaz.
Haksızlığa makam olanın
niyeti sorulmaz.
Ey hüzün, sen bizim en sadık misafir.