Bu mesajı 2 sene önce yazmışım, artık yeni bir şeyler söylemek lazım. Hadi o zaman başlıyoruz

Zamanla her şey erozyona uğrarken; ilgiler, alakalar, ortamlar, insanlar değişirken yanında kalan "O"dur.

Çünkü "O" satırlarda değil, sadrındadır.

İncecik detaylarda, bakamadığın perspektiflerde, karanlık hissettiğindeki aydınlıklarda "O" vardır.

Güldüğün tebessümü, kırılmışken kırıklarını, en değerli vakitlerini paylaşan "O"dur.

Sevdiğini hissettiren, değerini bildiren, "Keşke onun gözündeki gibi olsam" dedirten yine "O"dur.