IRCRehberi.Net- Türkiyenin En iyi IRC ve Genel Forum Sitesi

Bugünlerde biraz kırılganım sanki.
Beklentiye girmemeye çalışırken,
kendimi yine bir beklentinin içinde bulmam
beni bile şaşırttı.
Oysa başkalarından bir şey beklemeyi
çoktan silmiştim hayatımdan.
Ama anlıyorum ki,
insan bazı alışkanlıkları
bir kalemde bırakıp gidemiyor.
Öyle söylendiği kadar kolay değilmiş.
Ne yapıyorsam kendim için yaptığımı sanıyordum.
Güçlü durduğumu,
kimseye ihtiyaç duymadığımı. . .
Ama bazı anlar var ki,
insan kendine yetemiyor.
Belki bu bir zayıflık değil.
Belki sadece insan olmanın doğal hali.
Her şeyi kontrol edemediğimi kabul etmek,
beklentinin bazen elimde olmadığını görmek
beni biraz daha gerçek kılıyor.
Bugün kendime kızmıyorum.
Kırılgan olmaya da,
beklemeye de izin veriyorum.
Çünkü bazen mümkün olmuyor,
ve bu da hayatın bir parçası.
.
.
.