Sevgili günlükcük yine ben, birkaç bir şey çiziktirmeye geldim sana. Aslında kendimi bildim bileli hem okumayı hem de yazmayı sevmişimdir.
Yani ben küçükken özlü sözler ve okurlardan gelen şiirler köşesi vardı gazetelerde, bunları okumak ve çevremde kullanmak hoşuma giderdi. Sanırım zaman geçtikçe kelimelerle olan ilişkim de daha olgun bir mertebeye erişti.
Umm bence kelimeler insanları hem zehirleyen hem de şifa verebilen küçük sihibazlardır. Elbette bu, senin onları nasıl ve ne amaçla kullandığına göre değişir.
O yüzden ben her daim naçizane, insanlara iyi hisler, mutlu hisler versin diye kelimelerin şekerli kısımlarını kullanırım. Hayatın içerisindeki acılar, bu şekerli sözlerle bi nebze olsun tatlansın diye heheh :))