Sokağa çıkıp insanların arasına karışıyorum bazen. Gördüğüm her yüz bana tuhaf geliyor. Hepsinde saçma bir telaş var ve sürekli koşuşturma içerisindeler. Bir yandan ellerinde tuttukları içecekleri içiyor öte yandan ruhsuz ama neşeli bir tavırla olağan akışa uyup yürüyorlar varacakları yere.
Aralarından hızla geçip gidiyorum ancak benim varacağım bir yer yok onların aksine.
Yığınların arasında yalnızım.
Aradığım ve beklediğim hiçbir şey yok.
Ben sadece herhangi bir yerden sessizce geçip gidiyorum.