Uzun bir aradan sonra günlüğümüzü özlemişim
Sayende burası bıraktığımdan daha güzelleşmiş.
@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...] mm:baloncu:

"Kim olduğunuz, nasıl olduğunuz kimsenin umurunda değil sadece insanlar sizinle zaman geçiriyor ve gidiyorlar, herkesin gidebileceğini kabul ettiğimden beri kimse beni şaşırtmıyor. sadece o dönem hayatımda olmak zorundaydı oldu ve gitti diye düşünüyorum. gerisi gereksiz baş ağrısı"

Bazı acılar sessizdir..

Güzel konuşmak, düşünmek, halden anlamak, sevmek, düşeni kaldırmak, ağlayanı güldürmek, sarılmak hep bedava biliyor musunuz?

Defalarca düşünüp öyle hareket ettiğin şeyler için artık yormuyorsun kendini. Çünkü ya soğudun ya da soğutmuşlardır seni. Yaşam alanın da değişiyor haliyle. Vurdumduymazlığın zirvesi ve anlamsız bir boşluğun içinde yaşıyorsun, bana dokunmayan yılan istediği kadar yaşasın diyerek.

Bazı şeyleri bir bardağı havada bırakıp yere düşmesini izler gibi bırakıyorum. Bahaneler sebepler, arkası boş açıklamalar ve içten bile olmayan o gecistirmeli özürlere kulak asmadan birden pat diye. Çünkü dinlersem inanıyorum. Çünkü ben inandığım için böylesiniz.

Anlatamadığı şeyler ağlatır insanı.

Bir kış sabretmissin de tam çiçek acacakken dolu vurmuş gibi oluyor bazen hayat...

Bıraktığında sana acı verecek kadar hiçbir şeyi sahiplenme.

Çok şey dağıldı. Aklımda, hayatımda, kalbimde, hatta hayallerimde, umutlarımda, sevinçlerimde... Baktım toplanacak gibi değil bıraktım öylece. Dağınıklığa alışmak, düzeltmeye uğraşmaktan daha kolaydır belki de. Son bir çaba diye diye gücü de tükeniyor insanın kendi de.

Hiç kimseye ihtiyacın yokmuş gibi davranıyorsun çünkü kimsen yok. Öyle davranıyorsun çünkü eksiğini inkar etmek, kabul etmekten kolaydır.

İnsan hayatı boyunca hep sınanıyor. Farklı şeylerden yara alarak yaşamaya çalışıyor. Ama bazen öyle şeyler geliyor ki başına hep o anda takılı kalıyor. Yaşı artıyor ama büyümüyor gibi...

İşi düşenin kardeşi olduk işi bittikten sonra düşmanı
Olay bundan ibaret anlıyacan ömürden bir gün daha geçti
Geriye kalan tek şey yorgunluk ..

Doktor istememm ANNEM gelsin..

Sanırım ben neye sinirlendiğimi açıklarken daha cok sinirleniyorum..

Hiç kimse için hiçbir şeye değmez YiLDiZ'cim. Bunu hala öğrenememiş olman da senin ayıbın olsun.

"Kimseye imrenmiyorum, kimseyi kıskanmıyorum, kimseyi merak etmiyorum, kimsenin bir şeyinde gözüm yok. Ben benim olanı güzelleştirmek derdindeyim. Beni mevzuya katmayın."

Hakkımda kötü hikaye duysanız bile öncelikle şunu bilin, benim o insanlara çok iyi davrandığım zamanlarda oldu ama bunu anlatmazlar.

"İnsanlara kendimi anlatmayı,
İşlerine geleni duyduklarını fark ettiğimde, bıraktım.."

Anlatırken ağlarım diye anlatamadığım çok şey var.

Ne ölümün hüznü var. Ne hayatın neşesi.

Sessizim ama kör değilim, rahat olun.

İçimin yorulduğunu hissediyorum.

Umrumda değil gibi oluyor ama sonra gözlerim doluyor.

Birinin hayatında çok önceden olmayı hiç istediniz mi?
Yaptığı hataları engellemeyi, bir başkasını sevmeden önce ilk sevilen kişi olmayı,kalbini kıran herkesten onu korumayı, ona kötü anı bırakan herkesi silmeyi.Keşke bunları yaşamadan önce karşına çıkan ben olsaydım demediniz mi?

Yazip yazıp silmelerim çok yine:tarafsiz:

Gözlerim ve ben biraz doluyuzz.

Küçükken düşünce acıyordu şimdi ise düşününce.

‘’ Ölmüş olan biri artık hiçbir şey istemez, sevilmeyi de kendisine acınmasını da teselli edilmeyi de istemez. ‘’

Susmak da bir çeşit intiharmış.
Söyleyemedikleriyle de kıyarmış insan canına.