Kişilerin kendi normları ve kalıplaşmış düşünceleri fikirleri olabilir. İnsan bazı şeyleri tolere edebilirken bazı durumlarda keskinde olabilir.
Hayat bu.
Örneğin X kişinin normal karşıladığı bir duruma Y kişisi de normal bakacak diye bir kaide yok.

Çabalar nafile değildir. En azından insan kendine " ben elimden geleni yaptım" diyebilmeli. Bu vicdani bir rahatlıktır.
Sonucu olumsuz veya olumlu olsun fark etmez.
Zaman birşeyleri yoluna koymaz. Fakat ilk günkü gibi de can yaktırmaz