Kadınlar iyi adamları sevmez. Onları sadece kullanır. Senin o çok övündüğün efendiliğin onun gözünde sadece garanti cüzdan demektir.

Kadınlar “huzur istiyorum” der ama yalan söyler. Onlar duygusal hız treni isterler.
Sen her gün “nasılsın iyi misin?, günaydın prenses” diyen tatmin edilebilir bir robotsun.
O ise “acaba beni seviyor mu?” korkusunu yaşatan o öngörülemez serserinin peşinde.

Çünkü biyoloji güvenli olanla değil, tehlikeli olanla heyecanlanır.
Senin iyi olman sadece sıkıcı olduğun anlamına gelir. Sen gerçekten erdemli olduğun için mi iyi adamsın. Yoksa hayır dersen seni terk etmesinden korktuğun için mi ? Senin ki iyilik değil omurgasızlık

Kadınlar bunu kokusundan anlar. Çatışmaya girmekten korkan, sınır çizemeyen, her şeye “tamam” diyen erkek, iyi bir eş değil, kullanışlı bir köledir. Ve kadınlar kölelere aşık olmaz, onlara sadece emir verir.

Kadın doğası bir paradoxtur. Zararsız bir kaniş köpeğini değil, vahşi bir kurdu alıp onu kendi kurdu yapmayı arzular. Sen sadece evcil, dişleri sökülmüş tasmalı bir köpeksin. O yüzden sana saygı duymuyor. Ona “sana zarar verebilirim ama vermemeyi seçiyorum” hissini veremiyorsan, o yatak odasında sana saygı duymaz.

Filmlerde kız kime aşık olur ? Dünyayı yakabilecek güce sahip olan, kuralları takmayan asi adama.
Kızı kim kaybeder ? kızı kurtarmaya çalışan kurallara uyan iyi polis.
Bencil ol, umursamaz ol. Kendini merkeze koy. Sen kötü olduğunda göreceksin ki o iyi damı süründüren kadınlar senin peşinde köle olacak.