![]() |
| | Makale Ayarları | Stil |
| |
| | #1 |
| İnsan bazen acının bile bir bağ olduğunu geç fark eder. Birini kaybetmek, içte açılan derin bir boşluk bırakır ama o boşluk, vaktiyle orada bir sevginin yaşadığını da fısıldar. Belki de bu yüzden, birini kaybetmenin acısı bile bir nimettir. Çünkü o acı, vaktiyle birine ait olmanın, birine “benim” diyebilmenin izidir. Yas, sevginin gölgesidir; sevgi yoksa, gölge de düşmez insanın kalbine. Bazıları başkalarının yasına eşlik ederken kendi eksikliğini daha derinden hisseder. Ve belki de en çok, kaybedecek kimsenin olmayışına üzülür. Çünkü insan, bazen birini kaybetmenin bile aslında ne büyük bir sahiplik olduğunu o zaman anlar. Ve birini kaybetmenin acısı, aslında bir zamanlar birine sahip olmanın izidir. İnsan, kaybederken bile “vardı” diyebilir. Bu, tuhaf ama gerçek bir zenginliktir. 𝓿𝓭.. 👍 1👏 1 | |
| |
| | #2 |
|
Kaleminize sağlık
________________ 🍒 : ( : 𝑯𝒆𝒓 𝒉𝒊𝒌𝒂𝒚𝒆𝒏𝒊𝒏 𝒊𝒌𝒊 𝒕𝒂𝒓𝒂𝒇𝒊 𝒗𝒂𝒓𝒅𝒊𝒓. | |
| |
| | #3 |
| | |
| |
| | #4 |
|
Emeginize kalemine sağlık
________________ ![]() | |
| |
| | #5 |
| | |
| |
| | #6 |
|
Emeğinize sağlık ✨
| |
| |
| | #7 |
| | |
| |
| | #8 |
|
Kaleminize sağlık
________________ Sana ait olan hep seni bulur.. [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...] | |
| |
| | #9 |
| | |
| |
| | #10 |
| birinin yokluğunun verdiği acı da elbet sevgidendir.....zaten duygularını yaşadığın kadar insansın, canlısın. yas süreci fırtınalı ama aynı zamanda kabulleniştir. ölüm ve yaşam arasındaki dengedir.... o kaybettiklerimiz iyi ki var olmuşlar da bizim şimdiki versiyonumuzu bulmamıza eşlik etmişler... güzel bir yere değinmişsiniz, sevgiler..... | |
| |
| Şu Anda Bu Makale Görüntüleyen Aktif Kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Makale Ayarları | |
| Stil | |
| |