Vakitlerden bir sonbahar suskunluğudur,
Sende görüyorum gökyüzünün en derin lacivertini,
Sende saklıdır suyun en duru hâli,
nehirlerin en unutkan akışı bile sende durulur.

Senden öğrendim dağların en mağrur sessizliğini,
kaya diplerinde unutulmuş sabır sende şekillenir.

Senden kopardım zamanın en kırılgan anını,
ve bir ömrün en uzun susuşunu sana bıraktım.
Ve şimdi bilirim ki;
bu sevda, adını koyamadığım bir iklimdir,
içimde susarak büyüyen bir zaman hükmü..