81
hisseden bireylerin işkoliklik derecesinde herhangi bir artış olup olmadığı araştırılmaktadır.
Dolayısıyla çalışmanın amacı işyeri yalnızlığı kapsamında ele alınan duygusal yalnızlığın ve sosyal
yalnızlığın işkoliklik kapsamında ele alınan aşırı çalışma ve zorlayıcı çalışma üzerindeki etkilerini
belirleyebilmektir. Bununla birlikte, araştırma kapsamında ayrıca işyeri yalnızlığı seviyesinin ve
işkoliklik seviyesinin çeşitli demografik özellikler (cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim durumu,
haftalık çalışma süresi, kurumda çalışma süresi) açısından farklılaşıp farklılaşmadığı da
araştırılmaktadır.
Literatürde işyeri yalnızlığı ile işkoliklik arasındaki ilişkiyi inceleyen sınırlı sayıda çalışma
bulunmaktadır (Karaeminoğulları, Bozkurt, Doğan ve Bozkurt, 2013). Dolayısıyla belirtilen amaç
çerçevesinde gerçekleştirilecek bir çalışmanın literatüre önemli bir katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Bununla birlikte iş yaşamında verimliliği azaltıcı bir davranış olarak düşünülen işkoliklik ile
işkolikliğin nedeni olarak düşünülen işyeri yalnızlığı arasındaki ilişkinin incelenmesi, yöneticilere bu
konuda alınabilecek tedbirlere ve önleyici uygulamalara ilişkin bir altyapı oluşturacaktır.