![]() |
| | Seçenekler | Stil |
| | #1 |
| Gelmen bir lütuf değildi belki, ama gidişin, ruhumda kapanmayı reddeden bir kesik. İnsan, içindeki o derin sızıyla barışınca anlıyor; bazı izler, iyileşmek için değil, hatırlatmak için vardır. Sesin çekildi benden, yarınlarım eksildi, her şeyin yanına o kocaman "hiç" eklendi. Şimdi dönsen de nafile; bazı vedalar, dönüşün kapısını içeriden kapatır. Çünkü sen gittin, ama yokluğun içimde en çok yeri kaplayan misafir oldu. Hatırla beni demiyorum, sadece bir an bak o ıssızlığa; birini beklerken insanın kendi içinden nasıl azar azar taşındığını gör. Pişmanlık senin olsun. Dikiş izleri benim. Çünkü unutmak, insanı eski haline döndürmüyor. 👍 4
________________ — “Bazen en büyük kayıp, yaşanmamış ihtimallerdir.” | |
| |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| |