|
|
 |
| | Makale Ayarları | Stil |
27 Mart 2026, 00:22
| #1 |
 Eskimeyen Sızı, Eksilmeyen Umut Bir fincan kahvenin buğusunda saklıdır bazen dünya, Sanki her yudumda biraz daha eskiye çekilir ruhum. Pencere pervazına sinmiş o ikindi güneşi var ya, Hani annemin elinin değdiği, çocukluğumun sustuğu o an... İşte orada başlar içimdeki o bitmek bilmez yolculuk. Zaman, cebimizde biriktirdiğimiz çakıl taşlarıymış meğer, Yürüdükçe ağırlaşan, ama dökmeye kıyamadığımız. Eski bir şarkının nakaratında yakalanırız bazen hazırlıksız, Bir sokağın köşesinde, artık yerinde olmayan o ahşap kapıda, Hiç gidilmemiş yolların yorgunluğunu taşırız omuzlarımızda. Özlemek, biraz eksilmek değil, aksine çokça birikmektir. Hiç dokunulmamış bir mektubun içindeki o taze koku, Ya da bir vapur iskelesinde rüzgara savrulan o mahçup gülüş... Hayat, biz planlar yaparken başımızdan aşağı dökülen bir yağmur, Ve biz, ıslanmaktan korkarken aslında kendisiyiz o yağmurun... Şimdi ellerimde sadece bu günün serinliği değil, Dünün o sıcak, o kor gibi yakan hatıraları da var. Kırgın değilim geçip giden yılların bıraktığı izlere, Çünkü her çizgi, bir hikayenin mühürlenmiş halidir kalbimde. Gel, usulca oturalım bu akşamın kucağına, Geçmişi bir misafir gibi ağırlayalım başucumuzda. Yaşamak, biraz unutmak, çokça hatırlamak ve en çok da Kendi enkazından her sabah yeniden, çiçeklerle uyanmaktır. 👍 1👏 2
________________ — “Bazen en büyük kayıp, yaşanmamış ihtimallerdir.” | |
| |
| Şu Anda Bu Makale Görüntüleyen Aktif Kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Makale Ayarları | |
| Stil | |
| |
Ağaç şeklinde