|
|
18 Ocak 2026, 00:18
| #1 |
 Noktası Konmamış Üşüyen bir merhabaydı belki başlangıç, Sonra kelimeler sustu, bakışlar dondu. Bazı cümleler soğuktu, Üstüne ne örtsek ısınmadı. Yutkundukça büyüdü boğazımızda düğüm, Söylenmesi gerekenler hep ertelendi yarına. Bazı cümleler eksikti, Tamamlamaya ömür yetmedi. Şehirler değildi aradaki "mesafe", Gönül kapıları kilitli, anahtarı kayıp. Bazı insanlar uzaktı, Dokunsan kırılacak kadar yakındayken üstelik. Ve şimdi elimizde yırtık bir sayfa, Devamı olmayan bir roman gibiyiz. Bazı hikâyeler yarım… Çünkü biz, hiç “biz” olamamışız... 👍 2👏 1 | |
| |
| Şu Anda Bu Makale Görüntüleyen Aktif Kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Makale Ayarları | |
| Stil | |
| |
Ağaç şeklinde