Ses gelmeyince yineledi sorusunu.

-Kimsiniz? Alo!
-''Sen yaptın'' dedi ağlayan adam.
-Anlayamadım, kimsiniz beyefendi?
-Sen yaptın. Senin yüzünden

Nil, ne olduğunu anlayamıyordu ve içini biraz da endişe sardı.

-Ne diyorsunuz beyefendi? Kimsiniz?
-Seninle görüşeceğiz. Herşey senin yüzünden. Kim olduğumu göreceksin! Sen yaptıın, senin yüz...

Nil, korkuyla kapattı telefonu. Telefon yine çalmaya başladı. Gecenin sessizliğinde yalnızca yüksek bir telefon sesiyle inliyordu Nil'in aklındaki sorular. Telaşlanmıştı. Ses kesilince ahizeye kaldırıp Erdem'i aradı. Ve panikle ;

-Erdem!
-Aşkım, iyi misin?
-Biri sürekli beni arıyor.
-Kim arıyor?
-Bilmiyorum. Adamın biri. ''Senin yüzünden'' deyip duruyor.
-Versene numarasını bana.
-Ev telefonumu arıyor. Numarayı bilmiyorum.
-Sarhoşun tekidir hayatım, endişelenme. Ben hemen geliyorum.
-Tamam, bekliyorum.

Telefonu kapattıktan bir süre sonra sessizliği yırtarcasına telefon çalmaya başladı. Nil, sesine yansıyan panikle cevapladı;

-Alo...
-Sen sebep oldun.
-Beyefendi kimsiniz? Sizi tanımıyorum.
-Tanışacağız. Sen yaptın. Senin yüzünden öldü.
-Ne diyorsunuz beyefendi, kim öldü? Siz kimsiniz? Ben sizi tanımıyorum, ne diyorsunuz?
-Tanıyorsun! Hayatımı mahvettin. Ben de seninkini bitireceğim.
-Beni bir daha rahatsız ederseniz hakkınızda suç duyurusunda bulunacağım.

Korkuyla kapattı Nil telefonu. Paniklemeye başlamıştı. İçini ürperten endişe yüzüne ve hareketlerine yansıyordu. Odanın içinde, ne yapacağını bilmez halde sağa sola yürüyordu. Bir an korkuyla hızlandı. Kapının kilitli olup olmadığını kontrol etti ve sonuna kadar kilitledi. Telefon yine çalıyordu. Ağır hareketlerle yaklaştı telefona;

-Alo...
Ağlayan bir ses duydu...
-Daha iki yaşındaydı.

Nil, korkuyla telefonu kapattı ve hemen arama yaptı;

-Polis imdat, sizi dinliyorum...
-Alo... Bir şikayette bulunacağım.
-Sizi dinliyorum hanımefendi.
-Birisi sürekli evimi arıyor. Ağlıyor tehdit ediyor. ''Senin yüzünden'' deyip duruyor.
-Arayan numarayı görebiliyor musunuz?
-Hayır.
-Ne zamandır arıyor?
-Daha birkaç dakikadır. Ama dört-beş kez aradı bile.
-Bir düşmanınız var mı?
-Hayır
-Ne iş yapıyorsunuz?
-Klinik psikolog
-Hastalarınızdan biri olabilir mi?
-Sanmıyorum.
-Bir arkadaşınız size şaka yapıyor olabilir mi?
-Hayır, şaka gibi değil.
-Size, en yakın karakola gitmenizi öneririm hanımefendi. Ben yine de numaranızı asayiş birimine ileteceğim. Sizinle irtibat kuracaklardır.
-Buraya ekip gönderemez misiniz?
-Hanımefendi, arkadaşlar gerekli araştırmayı yapıp sizinle iletişime geçeceklerdir. Genelde bu tip durumlarda ya tanıdıklar şaka yapmış oluyor ya da bir sarhoş dadanmış oluyor. Panik yapmayın. Yine de siz en yakın karakola gidin.
-Ama.... Bilmiyorum....
-Aramalar devam ederse yine bizi arayabilirsiniz hanımefendi. İyi geceler
-İyi geceler

Nil, korkuyordu. Cep telefonunu eline aldı.

-İyi misin?
-Erdem, geliyor musun?
-Çıkmak üzereyim yola, merak etme.
-Korkuyorum.
-Korkma sevgilim. Polisi ara istersen.
-Aradım. En yakın karakola git, dedi.
-Evden çıkma aşkım. Her yeri kilitlediğinden emin ol.
-Kilitledim

Nil'in evi bodrum kattaydı. Zaten salonunda demirli ve küçük bir pencere vardı. Birtek mutfağında arka bahçeye açılan bir kapı ve yatak odasında bir pencere vardı. O da demirliydi. Ev telefonu yine çalmaya başladı.

-Yine arıyor.
-Açma telefonu sevgilim, geliyorum ben.
-''Senin yüzünden öldü'' diyor, ''iki yaşındaydı'' diyor.
-Sarhoşun tekidir, sapıktır... Korkma aşkım, geliyorum ben.
-Pek sarhoş gibi değil, Erdem.
-Hastalardan biri olabilir mi?
-''İki yaşındaydı'' diyor, Erdem.
-Küçük çocuğu olan bir hastan falan?

Nil, düşünmeye başlayınca;

-Nil? Aşkım, orada mısın?
-Ben, seni arayacağım, Erdem. Kapatıyorum.
-Birşey mi oldu?
-Hayır, merak etme.
-Tamam çıkarım ben, geleceğim.
-Tamam

Telefonu kapattığı gibi ev telefonu yeniden çaldı; Nil, ağır adımlarla yaklaştı,

-Alo...
-Seni uyarmıştım.
-Polisi aradım, seni bulacaklar.

Adam bağırarak ve daha da hıçkırarak;

-Umrumda değil! Daha iki yaşındaydı...
-Kim iki yaşındaydı? Ne diyorsun sen? Kimsin? Benimle ne ilgisi var?
-Çok masumdu. Daha iki yaşındaydı. Yemyeşil gözleri vardı. Gülüşü... Gülüşü melek gibiydi. Güldüğünde güneş doğuyordu. Daha masum bir melekti o. Seni uyarmıştım. Sen sebep oldun. Senin yüzünden öldü.
..............................
...............................
...............................

Devam Edecek...