Yıllar sonra yeniden beni düşündüğünü hissettiren birinin varlığına inandığım bir öyküydü o. Kalabalık bir iş yemeğindeydik. Konu bitmiş, anlaşmalar imzalanmıştı. Vakit veda vaktiydi. Hesabı istedim...
''Ödendi'' dedi garson arkadaş.

Öğrendim ki birlikte çalıştığım mesai arkadaşım ödemişti.
^Neden?^ dedim. Hesap oldukça yüklüydü. Asgari ücretli birisinin altına girmemesi gereken kadar.
''Yeter!'' dedi, 'her gece, her gece... Bir dur'un olsun''

Şaşırmıştım. İlk defa birisi, yıllar sonra bir şekilde beni düşünerek hareket etmişti. Galiba ilk etkilenişim o geceydi. Bir hüzün, bir duygusallık ve birazda hani şu dudağınızın kenarlarında o istemsizce oluşan şapşal gülümseme...

Kalıplaşmış doğrularım vardı o öyküyü okuyana kadar. Değiştirilemez kırmızı çizgiler... ''Sen bilmiyorsun, bu işin aslı astarı budur'', gibi beylik cümlelerim vardı.

Bilirsiniz aşkın bir döngüsü vardır. Yalnızlıktır ilk adımı. Sonrasında o ilk heyecan. Sonra flört, sonra aşk, sonra ayrılık...Ve sonra yine yalnızlık...

İşte bu döngünün içinde artık ayrılık vakti yaklaşmıştı. Her zamanki bilmiş cümlelerimden birini kurdum;
'seven böyle yapmaz!'

^Bir sen biliyorsun değil mi seven ne yapar..' dedi. Ve devam etti;
^Kendi düşüncelerini salt doğrular sanmayı kes artık. Her insanın duyguları ve duygularını gösteriş şekli farklıdır...
Mesela kaç gece uyandığında üstümü örttün?
Mesela kaç defa 'evde beni bekliyor' diyerek bir işini iptal ettin?
Mesela kaç defa 'canı sıkılmıştır, boşverelim maçı da bir tiyatroya gidelim', dedin?
Mesela kaç defa 'bunu seçmiş, destek olayım olumsuzlukları anlatmaktansa', dedin?...

Biz hep senin hayatını yaşadık. Ben sadece hayatına girdim.. Sen benim hayatıma girmeyi istemedin. 'Seviyorum' diyerek sevmiş oluyorsun öyle mi?^ dedi. Ve gitti...

Büyük saygım var ona. Hala da görüşürüz. Benden yaşça küçük olmasına rağmen bana çok şey öğretti. Artık şunu biliyorum;
Her insan farklıdır, her insanın niyeti senin gibi olmayabilir. Kimileri sadece dertleşmek ister, kimileri sadece arkadaşlık, kimileri sadece huzur, kimileri sadece oyun...

Umarım sana da nasip olur sığ kalıplarından sıyrılmak. Herkesi kendin gibi yargılamamayı öğrenmek. Zira insanın fikri neyse zikri odur, demişler.

Sözün, sadece senin bakış açından gelir..!