Yok arkadaş, yok... Olmuyor.. Geçmiyordu bir türlü sol yanımdaki sızı. Nasıl yeniden o eski neşeli, ortamların aranan çocuğu olduğum havama döneceğim? Yanlış anlama beni. Hiç umrumda bile değil aslında. Sadece mutlu olmak istiyorum. Çok yoruldum üzülmekten... Derken kaldırdım başımı..Yine gelmişim heybelinin o huzur veren sahiline.

Hani demiş ya şair; kaldır başını sevgili...Aşk, belden yukarda. Haklıymış.. Biraz gökyüzü iyi gelmişti o gece.Yine gidip Tecrübe'yi görmek istiyordum. Öğreniyordum da ondan birşeyler aslında, bazı dediklerine katılmasamda. Birçok konuda haklı gibiydi sanki.. Hatırladın değil mi? Hani şu saçına sakalına ak düşen... Hani parkasının düğmeleri kopmuş... Hehhh işte, evet. O.

Yaklaştım yanına bir şarkı mırıldanıyordu eskilerden..
-Farzet, bir rüyaydı uyandın bitti..
Farzet, bir hayaldi kayboldu gitti..
Farzetki gözlerim bir oyun etti,
İki gözüm seni sevmedi farzet...

Yanına oturdum.. Yine aldı şişesinden bir yudum..
-^Gel evlat,gel! Daha öğrenecek çok şey var.. Daha çoook yolun başındasın. Üzülme acıyan yanına, büyüyorsun, ondan acıyor.. Hem varlığının coşkusu çok güzeldir evet ama yokluğunun acısı da hiç fena değildir hani...

Bir yudum daha aldı. Bu defa ben de bir sigara yaktım. Sanırım Onun bilge sözleri beni etkisi altına almıştı. İlk nefesimi çektim o gece. Ve ben de daldım mehtaba.
'Çok seviyorum be Tecrübe'.. dedim.

Yine toyluğuma verircesine gülümsedi... Şarabından bir yudum daha aldı.

-'' Tek kaybeden sen değilsin... Haluk abiden duydum; ^Ben, sizi çok eskiden sevmiştim^ diyordu. Ben, sizi çok eskiden sevmiştim. Birgün kahvede oturuyorum. Karşıdan karşıya geçmek için önümden geçtiniz. Çoook güzeldiniz. Ben, sizi çok eskiden sevmiştim''

Bir yudum daha aldı,Ve devam etti söze ;

-'Birgün demiştim ki O'na, mutluluğu herkes sever.Benimle mutsuzluğa da var mısın? Evet, demişti. O an varya, gökkuşağının yedi rengi önüme halı olmuştu.Bir o zaman çok mutlu olmuştum, bir de Popescu'nun penaltısıyla uefa kupasını kazandığımızda. Ben, sizi çok eskiden sevmiştim.. Hani iyide kötüde, hani hastalıkta sağlıkta, varlıkta yoklukta... Sustum, tamam sustum. Evet derse yine inanırım çünkü. Bende de bu var, doymuyorum hatalara.
Ama biliyor musun? alıştım. Zaman unutturmuyor belki. Ama alıştırıyor...

Bir yudum daha aldı şarabından, yüzüme baktı ve devam etti söze;

-''Sen sevmeyi bildiğini mi sanıyorsun?
O zaman sana bir soru.. Nerde tanıştın onunla?
Peki tanıştığın yeri hangi akla hizmet kötüledin sonra.
Senin ne işin vardı madem ortam kötüydü de?
Önce sosyalliğini elinden aldın,
ama tabii çok seviyorsun sen.

Geçelim ikinci soruya, tanıştığında yanında kim vardı?
Ne sanıyosun sen...dünyada tek karşı cins o mu?
Herkes işi gücü bırakmış onun peşinde öyle mi?
O sadece senin için güzel be evlat! üzgünüm,
Başka kimsenin umrunda değil.
Yoksa şu tipinle sana mı kalırdı sanıyorsun?
İnsan sosyal varlıktır. Arkadaşı olmalı insanın.
Sen ne yaptın? Onunla görüşme, bununla buluşma,
şuraya gitme,şununla oturma.
Yani anlayacağın, gülüşlerini de çaldın...
biliyorum biliyorum asma suratını öyle,
ama çok seviyorsun!

Devam edelim mi?
Çalışır, aman iş arkadaşının gözü sende dersin.
Elalem hadsizlik yapar, sen yüz verdin dersin,
istediklerini yapması için yanında olmayı becermekten acizsin,
anca yapma etme dersin...
Yani anlayacağın, umutlarını da çaldın...
Tamam tamam kızma öyle, çok seviyorsun!

Sevmekmiş... Sen ne anlarsın lan sevdadan.
Sonra, karşıma geçip, seven kıskanır ama çok seviyorum
diyorsun ya, sen sevmeyi bilmiyorsun evlat..
Ama çok seviyorum diyorsun ya... Hay senin ama..
Yok yok korkma, toy çocuklara küfür edilmez bizde.
Senin ama... Diyen dilini eşek arısı soksun.
Sen, sevmeyi bilmiyorsun..''

Önüne döndü ve şişesine baktı.

-''Neyse, nerde kalmıştık ey sevgilim'

Ağzına götürürken farketti şişenin boş olduğunu...

-'' Haa, tamam tamam hatırladım... Bitmiştik..!