Aldoux Huxley'nin Cesur Yeni Dünya'sında ebeveynlik diye bir kurum yoktur mesela. Orada herkes birer genetik ürün durumundadır. Bir ideal toplum olgusu vardır ve herkes bu ideal toplum varlığını sağlayacak bir biçimde şartlandırılarak yetiştirilmektedir.

Geleneksel değerler ve bu değerlerin muhafazakârlığı ortadan kalkmıştır, ama yine de hiyerarşik bir kurumsallaşma olgusu okuyucusunu speküle etmekte ve sorgulatmaktadır.

Tekrardan tartışma konusuna bla bla'sına gelirsek:

Anneliğe kutsiyet atfeden toplumsal düzen, "senin ananı bacını bilmem ne yapayım" söyleminden de geri kalmamakta. Pek çok şey gibi oldukça kutsal, ama bir o denli de sövülesi geliyor insanlara.