Zaman çok şey götürdü bizden. Kopardığı her parçada farkedemesek de derin yaralar bıraktı.
Gerçi, zamanla aramda pek iyi değildir. Bunun dışında kendimi şanslı sayarım yine de. Yalnız kalmakla ilgili bir sorunum yok. Sadece nefesini sevdiğim birinin yakınlarda olması beni rahatlatır. Bencilce bir şey, biliyorum. Ama birbirimize ihtiyacımız olduğunu hissediyorum ve bunu değerli buluyorum. Zaman nefes almakla geçen günler değil, birinin aklında olmakla ilgili biraz… Hayatın kronometresini sen değil, senin yanındaki tutar. Biliyor musun artık hayal bile edemiyorum seni.
Sesini duymayalı, yüzünü görmeyeli bir hayli vakit oldu
delirdim galiba biraz, sağa soluma arkama bakıyorum sanki bi anda karşıma yeniden çıkacakmışsın umuduna kapılıyorum.
Elimi tuttuğunda o utangaç yüz ifadeni getirmeye çalışıyorum aklıma.
Seni ne zaman düşünsem kendime zarar mı veriyorum. Bilmiyorum..
Ama bu hisse alıştım galiba acıtmıyor artık eskisi gibi.
Vakit geldiğinde yaşadıklarım bir film şeridi gibi gözümün önünden geçerken ben yine seni düşleyeceğim
Unuttuğum kokunu, aklımda çizemediğim gülüşlerini, bilinçaltımdan çıkan sesini.
yani seni düşleyeceğim. Biliyorum..


-(İmedi) Baghi, sanırım artık üzerimizden tozlarda kalkıyor. Biz yok oluyoruz..
-(Baghi) Herşeye rağmen halen eksik etmedim tozunu, hala saçlarımın, tırnaklarımın arasında kalmış tanelerin.
-(İmedi) Baghi, güldürme beni. Eksildiğimi hissediyorum anlasana..


Ora içoden, oropa va’içoden.