IRCRehberi.Net  
Eylül Sohbet
Eylül Sohbet


Felsefe Felsefe hakkındaki tüm konulara bu başlık altından ulaşabilirsiniz.

Etiketlenen üyelerin listesi

 
 
Seçenekler Stil
Alt 10 Eylül 2022, 12:09   #1
1903 - ∞
Yâde - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

Standart Günah Keçisi Söylemi Nereden Geliyor?



Günah keçisi söyleminin temeli Eski Ahit’e dayanır. Yahudi toplumu Kefaret Günü dedikleri ayinlerde işledikleri günahları sembolik olarak bir erkek keçiye yükler ve günahlarının bedeli olarak şeytanı yatıştırmak ve başlarına musallat etmemek için onu kutsal Kudüs bölgesi dışında bir uçurumdan aşağıya atarlardır ve kurban ederlerdi. Bu keçiye de günah keçisi denirdi.

Yunan mitolojisine baktığımızda yarı keçi olan tanrı Pan’da da benzer durumlar görüyoruz. Pan, perileri kovalar, ıssız yerlerde dolaşanların karşılarına çıkıp onları korkutu ve paniğe yol açardı. Bu paralelde Eski Ahit’teki günah keçisi de, tanrıları kızdırmış olması nedeniyle ortaya çıkan panik sonucunda yapılan bir eylemin kurbanıdır.

Mitolojideki ve Eski Ahit’teki hikayelerin ikisinde de keçinin geçmesi, birçok dinde ve farklı mitolojilerde şeytanın tasviri için kullanılan bir hayvan olması da bir diğer ortak noktadır.

Foucault’un da dediği gibi bilgi ve dönem değiştikçe bu kavrama yüklenen anlamlarda buna paralel olarak değişiklik göstermiştir. Mesela günümüzde de bu kavram ‘ötekileştirilen’ her nesne, topluluk için hala kullanılmakta ve anlamı toplumları birleştirmek için kurban edilen objelere yüklenmektedir. (Cadılar, azınlıklar vs)

Alıntı
________________

Üzüldüğümüz çok şey oldu
ama yuttuk, oturduk…
Yalnız Beşiktaş'ı üzmesinler.

- Süleyman Seba
 

Bookmarks


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Kapalı
Trackbacks are Kapalı
Pingbacks are Kapalı
Refbacks are Kapalı





Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 07:12.