Söze gelmeyen hâlimsin.
ne sevda derim adına, ne başka bir şey..
belki kalbimden eksik olmayan tatlı bir sızısın.
Ne yarasın ama ne de merhem;
bir ihtimalsin sadece,
olsa dokunulmaz, olmasa unutulmaz.

Konuşurken seninle içimde bir şey susar hep,
adı olmayan bir sükûttur bu.
varlığıyla yakar ama dillendiremem.
Bir nehir gibi akar bu hâl,
varmak için değil, sadece akmak için akar.



Bir vakittir sana dair birkaç kırık cümle
saklarım dilimin ucunda,
ama cümle değil sanki,
Kapanmış bir devrin yorgun kelamı gibi.
ağzıma alırsam eksileceğimden korkarım.

Ve sen ne bana gelebildin ne de kalabildin.
İçimde bir gölge gibi değil;
kendi ışığınla kaldın hep.
Ve ben seni,
kavuşmaya niyet etmeyen bir bekleyiş gibi taşıdım.
Taşırım da..