indiğim merdivenler
çıktıklarımdan daha yüksek
şakağımda deniz tuzları
karışmıyordu çizgilerine hükmeden tarihimin...

zulüm dolu hisarlara meydan okuyor
ve fenerlere
yalnızlığımın derin bilinmezliği
babili babilde bırakan göktuğlarım...

umutsuzluğun kasvetli koruyucularına kılıç kaldırıyordu
bir inanç kılıcı bu
kesemeyeceği hiç bir hüküm...

ellerini hiç bir ülke tanımıyor artık
gözlerin içeriden
sesim dışarıdan
suyun ledun hafızasından
küllerin her parçama yeni mezarlar doğurur
çığlık çığlığa kudretli ebediyeti
çizgilerim nehri
vatani hırçınlıkların
gök rahmine kastı
zırhında katliamlar
inadına
zerre zerre...

can-i