Yorumlar

Burçinn · #1

Âşıknâme:

Ömürde beni kahr-ı perişan eden sevda, gönülde uzak olsun,
Kalbimi özüne pervane eden Mevla; ilacımı sen buyursun.

Havadaki zerreden gam kapan canan, dermanı gökte aramaz mı?
Peki candan mı saymaz beni, ya derdime derman bulunmaz mı?

Kul yerde yalan tuttuğunu, mahşerde aslı sanmaz mı?
Dünya'da seni gören gözüm, ahirde hurî sanmaz mı?

Yâremi mahrem tuttum, merhemi Yaradan`dan umdum,
Yâre desem derd-i sen, gönlüm eğlendiren olurdum.

Veda bahçesinde bir kara gül, fesatından mı karadır?
Sende bana huzur veren, sendeki Yaradan`dır.

Nur yüzünü görmesem gün, doğmaz Dünya Mihr-i bana,
O sümbül saçlar ki ne âlâ, kök söktürür mihribana..

Ahû gözlerin görününce bana, kalp canhıraş sığmaz ki kafese,
O gözlerde Allah`ı görmesem, yazık olmaz çektiğin nefese?

Ne vakittir aşk mîladı, bir görüşte kalp mi çarpıldı?
Seni bana vermeyen kadere, ne belalar sığdırdı?

Aşkımı İstanbul'a döktüm, boğaz taştı sel oldu
Derdimi kalbim almadı, refahını senden umdu.

Sevdamı saza vurdum tel tükendi, sana vurdum sen tükendin,
Madem söyle, neden bu yakan aşkın korlarına uzanıverdin?

Brittle · 23 Ekim 2024, 15:45

Aşkımı İstanbul'a döktüm, boğaz taştı sel oldu
Derdimi kalbim almadı, refahını senden umdu.

Burçinn cim divan edebiyatında kaside okur gibi hissettim kendimi fıstık. Kalemine yüreğine sağlık. Kalemin hiç susmasın..