Uzun ,yorucu ve meşakkatli bir yoldan gelmiştim sana.. Her şeyi geride bırakarak.. Geçmişimi okunup bitirilmiş bir kitap misali kaldırmıştım rafa...

Sen benim heyecanla elime aldığım, sayfa sayfa okuyup özümsemek istediğim yeni bir kitaptın oysa.. Okumaya başladığında hani henüz giremessin ya kitabın içine..az ilerlemen konuyu anlaman ve olayları merak etmen gerekir ya.. Bazen sıkıcı bile gelir bırakacak gibi olursun hatta elinden.. İşte tam o anda bir söz, bir cümle alır seni bağlar ve devam edersin..
Sen benim hayata devam edebilmek için o cümlemdin işte.. Heyecanla okumaya başlayıp her satırında bir sonraki sayfayı merakla beklediğim soluksuz okuduğum..

Tek istediğim sendin aslında.. Tüm varlığınla benim ol.. sadece benim ol istedim.. Sev istedim daha önce sevmediğim şekilde sadece beni sev...
Kızdım , kırıldım, bağırdım, çağırdım, kıskandım ama çok sevdim.. İstedim ki sen de kız , bağır çağır ama beni güzel sev.. Susma istedim..

Senden önce açılan yaralarımı sar, merhem ol istedim.. Bazen sadece sarıl istedim sımsıkı.. kemiklerimi kıracakmış gibi.. Varlığını hissetmekti tek istediğim..

Bazen saatlerce susalım istedim birlikte.. Sustuklarımızda birbirimizi dinleyelim.. Çok şey mi istedim senden bilmiyorum..

Sevmek... sevdiğini sahiplenmek bu kadar mı zordur bu hayatta.. Sevgine sahip çık istemiştim oysa..

Çok şeydi belki de belki de hiç bir şey...