|
|
 |
| | Seçenekler | Stil |
17 Ağustos 2026, 08:20
| #1 |
 Zamansız Bilmem kaç zamandır varlığına şükrettiğim insan artık yok. Hani şükrettikçe çoğalırdı? Ben neden eksildim,hissettiğim o huzur neden eksildi? Eksildiğim kadar çoğalacak mıyım peki? Güzelleşecek miyim yeniden? Başımdan aşağı dertler yağsa da "güzelliğe" odaklanacak mıyım yine? Vasatlık gibi görünse de aslında mazhariyete giden yolda mıyım yoksa? Sanırım evet,öyle bir yoldayım. Kimsenin gidişi kimseyi eksiltmez bunu öğrendik ya daha önce,her seferinde daha da güçlü ama daha hissiz olduk ya. Unuttun mu sevgili kendim? Unutuyor insan,her şey ilk kez yaşanıyormuş gibi sert çarpıyor,bilinçsizce işleyen zihnimin duvarlarına. Ölüm gibi çok ani geliyor,hazır olmuyor insan. Bana da öyle geldi. Telaşlandım,sağa sola koşturdum. Bildiğim her şeyi döktüm ortaya,çare ararken çaresiz kaldım. Teşekkürler yağdırırken bir anda teşekkür edecek bir şey bulamadım. Hani minnet duyduklarım? Hani varlığına inanamadıklarım? Hani ya?! Nerede mucize sandıklarım? Sakin ol hepsi sende,hepsi kendi içinde. Gelenler,gidenler hep değişirler.Sonsuza kadar kalacak olan bir tek sensin. Ümitsiz olma,o güzelliklerin yeri kalbinde. Ümitsizliğe yer bırakmıyorum,inançla sarılmak istiyorum; Her insan eksilir ve çoğalır. Üzülür ve bir anda sevinç dolar. Ben de bir anda sevinçle dolacağım, Yüzüm,gözümle birlikte yeniden sırıtacak. Doğayı selamlamak için hevesle uyanacağım Ruhum başka yerde,bedenim başka yerde olmayacak. Tüm benliğimle oldugum yerde olacağım. İmza: Ben 👍 4👏 2
________________ Ihlamur kadar da olsa iyi gelmeyeceksen bir insana hiç yoluna çıkma. | |
| |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| |
Ağaç şeklinde